"Tibet: 17. Jh/hedendaags Lhasa - POTALA-PALAST .. Poster

De locatie waar het Potala-paleis stijgt, ligt boven een paleis dat door Songtsen Gampo op de Red Hill wordt gebouwd. De Potala bevat twee kapels op zijn noordwestelijke hoek die delen van het oorspronkelijke gebouw in stand houden. De ene is de Phakpa Lhakhang, de andere de Chogyel Drupuk, een verzonken cavern die bekend staat als de meditatiekolf van Songtsen Gampo. Lozang Gyatso, de Grote Vijfde Dalai Lama, begon in 1645 met de bouw van het moderne Potala-paleis, nadat een van zijn spirituele adviseurs, Konchog Chophel (overleden 1646), erop wees dat de locatie ideaal was als regeringszetel, gelegen tussen Drepung en Sera-kloosters en de oude stad Lhasa. De buitenconstructie werd in drie jaar gebouwd, terwijl de binnenbekleding samen met de stoffering 45 jaar in beslag nam. De Dalai Lama en zijn regering zijn in 1649 naar de Potrang Karpo verhuisd ("het witte paleis"). De bouw duurde tot 1694, ongeveer twaalf jaar na zijn dood. De Potala werd vanaf die tijd door de Dalai Lama als winterpaleis gebruikt. De Potrang Marpo ("het Rode Paleis") werd toegevoegd tussen 1690 en 1694. Het nieuwe paleis kreeg zijn naam van een heuvel op Cape Comorin aan de zuidpunt van India - een rotsachtig punt dat heilig is voor de bodhisattva van compassie, die bekend staat als Avalokitesvara of Chenrezi. De Tibetanen zelf spreken zelden van de heilige plek als "Potala", maar eerder als "Peak Potala" (Tse Potala), of het meest meestal als "de piek". Het paleis werd gematigd beschadigd tijdens de Tibetaanse opstand tegen de Chinezen in 1959, toen Chinese schelpen in de ramen van het paleis werden gelanceerd. Voordat Chamdo Jampa Kalden werd neergeschoten en gevangen werd genomen door soldaten van het Volksbevrijdingsleger, zag hij dat "Chinese kanongranaten op Norbulingka begonnen te landen na middernacht op 19 maart 1959... De lucht ging omhoog toen de Chinese schelpen het Chakpori Medical College en de Potala raakten." Het ontsnapte ook aan de schade tijdens de Culturele Revolutie in 1966 door de persoonlijke tussenkomst van Zhou Enlai, die destijds de premier van de Volksrepubliek China was. De Tibetaanse activist Tsering Woeser beweert dat het paleis, dat "meer dan 100.000 boekdelen van geschriften en historische documenten" en "veel winkelruimtes voor de huisvesting van kostbare voorwerpen, handwerk, schilderijen, wandhangingen, beelden en oude pantserhuizen" bevat, "bijna leeg is beroofd". Aan de andere kant schrijft tibetoloog Amy Heller dat "de waardevolle bibliotheek en artistieke schatten die in de loop der eeuwen in de Potala zijn verzameld, bewaard zijn gebleven". Het Potala-paleis is in 1994 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. In 2000 en 2001 werden Jokhang Temple en Norbulingka aan de lijst toegevoegd als uitbreidingen van de sites. De snelle modernisering is echter een bron van zorg voor de UNESCO, die zich zorgen heeft gemaakt over de bouw van moderne structuren die onmiddellijk rond het paleis worden gebouwd en de unieke sfeer van het paleis bedreigen. De Chinese regering heeft daarop gereageerd door een regel vast te stellen die de bouw van een structuur die groter is dan 21 meter in het gebied, verbiedt. De UNESCO maakte zich ook zorgen over de materialen die werden gebruikt bij de restauratie van het paleis, die in 2002 van start ging voor een bedrag van 180 miljoen RMB (22,5 miljoen US dollar), hoewel de directeur van het paleis, Qiangba Gesang, heeft verduidelijkt dat alleen traditionele materialen en ambachtslieden werden gebruikt. Het paleis heeft tussen 1989 en 1994 ook restauratiewerken ontvangen, die 55 miljoen RMB (6,875 miljoen US dollar) kosten. Het aantal bezoekers aan het paleis werd beperkt tot 1.600 per dag, waarbij de openingstijden met ingang van 1 mei 2003 tot 6 uur per dag werden teruggebracht om overbevolking te voorkomen. Het paleis ontving gemiddeld 1.500 per dag voor de invoering van het quotum, soms tot meer dan 5.000 per dag. De bezoeken aan het dak van het gebouw werden verboden nadat de herstelwerkzaamheden in 2006 waren afgerond om verdere structurele schade te voorkomen. Sinds de opening van de Qingzang-spoorweg in Lhasa op 1 juli 2006 zijn de visquota verhoogd tot 2.300 per dag om een toename van het bezoekersaantal van 30% te realiseren, maar het quotum wordt vaak halverwege de ochtend bereikt. De openingstijden werden verlengd tijdens de piekperiode in de maanden juli tot en met september, waar meer dan 6.000 bezoekers op de site zouden afdalen.