Toegewezen armen van St Audrey (Etheldreda) op Ash Tegeltje

Hier, tegen een achtergrond van de lichtgroene puntige ovale bladeren van de asboom, puntige clusters van roodachtig-paarse bloemen en goudbruine paddle-vormige zaden of 'sleutels', zijn de heraldische armen toegeschreven aan St. Audrey. Volgens de legende, bang dat haar tweede man haar zou achtervolgen om zijn huwelijksrechten op te eisen, vluchtte St. Audrey uit het klooster van Coldingham, waar ze de sluier had genomen en voor het eiland Ely had gezorgd. Het eiland was van haar. St. Audrey had Ely ontvangen als een ochtend cadeau van haar eerste man. Haltend halverwege de reis bij 'Stow' (ergens in Lincolnshire), plantte ze haar wandelstok van essenhout in de grond terwijl ze sliep. Op wonderbaarlijke wijze is er 's nachts een grote bloeiende asboom uit voortgekomen. Om de gebeurtenis te herdenken, een kerk, 'St. Etheldreda's Stow' (nu Stow St. Mary) werd gebouwd op de vermeende site. De asboom (Fraxinus excelsior) is een van de meest voorkomende en geliefde bomen van Groot-Brittannië. + In de taal van de heraldiek worden de aan St. Audrey toegeschreven armen beschreven als ‘lijm, drie hertogelijke kronetten, twee en een of’. In gewoon Engels: De armen bestaan uit drie gouden kronen - twee op de bovenste rij, een op de bodem - op een rood veld. (‘Of’ betekent hier goud; de kronen spreken voor zich; en ‘gules’ betekent rood terwijl een veld van ‘gules’ ‘koninklijk’ betekent .) Drie generaties lang was de opvolging van abdijen in Ely echt een familieaangelegenheid. De drie kronen symboliseren twee van deze generaties en de drie bloedverwante Angelsaksische koninginnen die nonnen in weduwschap werden, zich terugtrokken in Ely en daar als abdis dienden. De eerste was St. Audrey (Etheldreda; ca 636-679) zelf (de eerste kroon). Veel van de vrouwen in de directe en uitgebreide familie van St. Audrey werden heiligen - drie zussen, een halfzus, twee nichten en een achternicht. Slechts drie van deze heiligen hoeven ons hier echter zorgen te maken: St. Seaxburga en St. Ermenilda (de andere twee kronen) en St. Werburga. St. Seaxburga (ca. 675-699; feest: 6 juli) was de oudere zus van St. Audrey en weduwe van Erconbert, koning van Kent. Ze volgde haar zus de stichteres op als de volgende abdis van Ely. Seaxburga werd opgevolgd door St. Ermenilda (overleden rond 703; Feest: 13 februari), weduwe van Wulfhere, koning van Mercia, en haar eigen bloeddochter en het nichtje van St. Audrey. Ten slotte, nooit getrouwd en nooit een koningin - vandaar geen kroon - St. Werburga (d. 699; Feest: 3 februari) geslaagd. Werburga was een achternicht van St. Audrey, kleindochter van St. Seaxburga, en enige dochter van St. Ermenilda. De armen van de heilige Audrey zouden worden toegeschreven omdat ze met terugwerkende kracht aan haar werden geschonken en ze leefde voordat de heraldiek als zodanig werd geformaliseerd in de late 12e-vroege 13e eeuw. + Afbeelding Credit (Foliage, Flowers, and Fruit of the Ash Tree): Afgeleid en op verschillende manieren gecombineerd uit een antiek botanische illustratie in G.S. Boulger’s Familiar Trees, met gekleurde borden van W.H.J. Boot (Second Series; London et al.: Cassell and Co., 1888), met uitzicht op p. 92. + Afbeelding Credit (Arms): Saints_Avolop aangepast van E.L. Blackburne’s "On Sacred Heraldry," p. 18 (Appendix II) van F.C. Husenbeth’s Emblems of the Saints (3e. Norwich, 1882).