Toegewezen armen van St Etheldreda (Audrey) op Ash Tegeltje

Tegen de achtergrond van de lichtgroene puntige ovalale bladeren van de asboom zijn hier de kruidachtige armen van roodachtige paarse bloemen, en gouden bruine zaden met paddle of "sleutels", die aan de St. Etheldreda worden toegeschreven. Volgens de legende, die vreesde dat haar tweede man haar zou vervolgen om zijn echtelijke rechten op te eisen, vluchtte St. Etheldreda het klooster van Coldingham waar ze de sluier had ingenomen en zich had gemaakt voor het eiland Ely. Het eiland was haar eigen. St. Etheldreda had Ely ontvangen als een ochtendgeschenk van haar eerste man. Toen ze halverwege de reis in "Stow" (ergens in Lincolnshire) haar wandelstok van ashout in de grond stak terwijl ze sliep. Miraculeus, 's nachts kwam er een grote bloeiende asboom uit. Om het evenement te herdenken, een kerk, "St. Etheldreda’s Stow’ (thans Stow St. Mary) werd op de vermeende locatie gebouwd. De asboom (Fraxinus excelsior) is een van de meest gangbare en geliefde bomen in Groot-Brittannië. + In de heraldroge taal worden de aan St. Etheldreda toegewezen armen omschreven als "gokken, drie hoorntjes van de eenden, twee en één of". In duidelijk Engels: De armen bestaan uit drie gouden kronen—twee op de bovenste rij, één op de onderkant—op een rood veld. ("Of" betekent hier goud; de kronen zijn duidelijk; en, "spelregels" betekent rood terwijl een veld van "spelregels" "koninklijk" betekent .) Drie generaties lang was de opeenvolging van abbessen bij Ely echt een familiezaak. De drie kronen symboliseren twee van deze generaties en de drie bloedverwant Anglo-Saxon Queens die nonnen werden in widowhood, gepensioneerd naar Ely en gediend als Abbessen daar. De eerste was St. Etheldreda (of Audrey; c. 636-679) zelf (de eerste kroon). Veel van de vrouwen in St. Etheldreda's directe en uitgebreide familie werden zussen-drie zussen, een halfzuster, twee nichtjes en een groot nicht. Hier hoeven echter slechts drie van deze heiligen ons bezig te houden: St. Seaxburga en St. Ermenilda (de andere twee kronen) en St. Werburga. St. Seaxburga (c. 675-699; feast: 6 juli) was de oudere zus en weduwe van St. Etheldreda van Erconbert, koning van Kent. Ze volgde haar zus de gieterij als Ely's volgende abbessen. Seaxburga werd opgevolgd door St. Ermenilda (overleden c.). 703; Feast: 13 februari), weduwe van Wulfhere, koning van Mercia, en haar eigen bloeddochter en de nichtje van St. Etheldreda. Tot slot, nooit getrouwd en nooit een koningin—vandaar, geen kroon—St. Werburga (d. 699; feast: Februari 3) geslaagd. St. Werburga was een overnichtje van St. Etheldreda, kleindochter van St. Seaxburga, en enige dochter van St. Ermenilda. Per slot van rekening worden de armen van St. Etheldreda toegeschreven aan het feit dat ze met terugwerkende kracht aan haar werden gegeven en dat ze leefde voordat ze opnieuw droog was, omdat ze in de late 12e eeuw werd geformaliseerd. + Afbeelding Credit (Foliage, Flowers and Fruit of the Ash Tree): op verschillende wijze geëxtraheerd en gehercombineerd uit een antiek botanische afbeelding in G. S. Boulger's Familiar Trees, met gekleurde borden van W. H. J. Boot (Second Series; London et al.: Cassell and Co., 1888), f. blz. 92. + Afbeelding Credit (Arms): Saints_Agenoeg aangepast aan E. L. Blackburne’s "On Sacred Heraldry", blz. 18 (appendix II) van F.C. Husenbeth’s Emblemen van de heiligen (3rd.; Norwich, 1882).