Vaas met Rozen, Vincent van Gogh Koffiemok

Vincent Willem van Gogh (30 maart 1853 – 29 juli 1890) was een Nederlandse postimpressionistische schilder die geldt als een van de beroemdste en meest invloedrijke figuren in de geschiedenis van de westerse kunst. In iets meer dan een decennium maakte hij ongeveer 2100 kunstwerken, waaronder circa 860 olieverfschilderijen, waarvan de meeste dateren uit de laatste twee jaar van zijn leven. Tot zijn werk behoren landschappen, stillevens, portretten en zelfportretten, die gekenmerkt worden door felle kleuren en dramatische, impulsieve en expressieve penseelstreken die hebben bijgedragen aan de grondslagen van de moderne kunst. Hij was niet succesvol in zijn tijd, en zijn zelfmoord op 37-jarige leeftijd volgde op jaren van psychische problemen, depressie en armoede. Van Gogh werd geboren in een familie van de hogere middenklasse, tekende als kind en was serieus, stil en bedachtzaam. Als jonge man werkte hij als kunsthandelaar, vaak onderweg, maar raakte in een depressie nadat hij naar Londen was overgeplaatst. Hij wendde zich tot de godsdienst en bracht enige tijd door als protestantse zendeling in het zuiden van België. Hij dobberde rond in slechte gezondheid en eenzaamheid voordat hij in 1881 de schilderkunst oppakte, na terug verhuisd te zijn naar zijn ouderlijk huis. Zijn jongere broer Theo steunde hem financieel, en de twee onderhielden een lange correspondentie per brief. Zijn vroege werken, meestal stillevens en afbeeldingen van boerenarbeiders, bevatten weinig tekenen van de levendige kleur die zijn latere werk onderscheidde. In 1886 verhuisde hij naar Parijs, waar hij leden van de avant-garde ontmoette, waaronder Émile Bernard en Paul Gauguin, die reageerden tegen de impressionistische gevoeligheid. Naarmate zijn werk zich ontwikkelde, creëerde hij een nieuwe benadering van stillevens en lokale landschappen. Zijn schilderijen werden feller van kleur naarmate hij een stijl ontwikkelde die volledig tot uiting kwam tijdens zijn verblijf in Arles in het zuiden van Frankrijk in 1888. Gedurende deze periode verbreedde hij zijn onderwerpen om series olijfbomen, tarwevelden en zonnebloemen te includeren. Van Gogh leed aan psychotische episoden en waanvoorstellingen en hoewel hij zich zorgen maakte over zijn geestelijke stabiliteit, verwaarloosde hij vaak zijn lichamelijke gezondheid, at hij niet goed en dronk hij veel. Zijn vriendschap met Gauguin eindigde na een confrontatie met een scheermes toen hij, in een woedeaanval, een deel van zijn eigen linker oor afsneed. Hij bracht tijd door in psychiatrische ziekenhuizen, waaronder een periode in Saint-Rémy. Nadat hij zichzelf had ontslagen en naar de Auberge Ravoux in Auvers-sur-Oise bij Parijs was verhuisd, kwam hij onder de zorg van de homeopathische dokter Paul Gachet. Zijn depressie hield aan en op 27 juli 1890 schoot Van Gogh zichzelf in de borst met een Lefaucheux-revolver. Hij stierf twee dagen later aan zijn verwondingen. Van Gogh was niet succesvol tijdens zijn leven en werd beschouwd als een gek en een mislukkeling. Hij werd beroemd na zijn zelfmoord en bestaat in het publieke domein als het kwintessentiële miskende genie, de kunstenaar "waar discussies over waanzin en creativiteit samenkomen". Zijn reputatie begon te groeien in het begin van de 20e eeuw toen elementen van zijn schilderstijl werden overgenomen door de Fauves en Duitse expressionisten. Hij verwierf wijdverspreid kritisch, commercieel en populair succes in de daaropvolgende decennia en wordt herinnerd als een belangrijke maar tragische schilder, wiens getroebleerde persoonlijkheid het romantische ideaal van de gekwelde kunstenaar typeert. Tegenwoordig behoren Van Goghs werken tot de duurste schilderijen die ooit zijn verkocht, en zijn nalatenschap wordt geëerd door een museum dat naar hem is genoemd, het Van Gogh Museum in Amsterdam, dat de grootste verzameling van zijn schilderijen en tekeningen ter wereld bezit. Citaat:Wikipedia