Verbetering van gitaren t-shirt

Uit de octrooiafbeelding blijkt dat het beter gaat met akoestische gitaren. Een akoestische gitaar is een gitaar die alleen een akoestisch geluidsbord gebruikt. De lucht in deze holte resoneert met de trillingsmodi van de koord en bij lage frequenties, die afhankelijk zijn van de grootte van de doos, werkt de kamer als een Helmholtz-resonator, die het volume van het geluid opnieuw verhoogt of vermindert, afhankelijk van het feit of de lucht in de doos zich in fase of uit fase met de koorden beweegt. Wanneer het geluid tijdens de fase met ongeveer 3 decibel wordt verhoogd en wanneer het zich in de tegengestelde fase bevindt, neemt het ongeveer 3 decibel af. Als Helmholtz resonator, trilt de lucht bij het openen in of uit fase met de lucht in de doos en in of uit fase met de koorden. Deze resonantieinteractie verzwakken of versterken het geluid bij verschillende frequenties, versterkend of dempend diverse harmonische tonen. Ook wordt de lucht in de doos gekoppeld aan de resonantie van het bovenste bord. Samen veroorzaakt dit verdere interactie. De achterkant van de gitaar trilt ook in mindere mate, aangedreven door de lucht in de holte. Sommige geluiden worden uiteindelijk geprojecteerd door het geluidsgat (sommige varianten van de akoestische gitaar laten dit gat weg, of hebben gaten, zoals een vioolfamilieinstrument). Dit geluid mengt zich met het geluid dat door de voorzijde van het geluidsbord wordt geproduceerd. Al deze complexe luchtkoppelingsinteracties, samen met de resonante eigenschappen van de panelen, zijn een belangrijke reden dat verschillende gitaren verschillende toon- eigenschappen zullen hebben. Het geluid is een complex mengsel van harmonica die de gitaar zijn onderscheidend geluid geeft.