Verlaten van Inspirerend gedicht door Melissa Park Poster

Ik liet Go Sleepless onder een vreemde hemel staan, ik wist niet of maakte me echt zorgen waarom - ik liep in het ochtendlicht rond terwijl de dag langzaam wakker werd. Ik zag een veld, lang en breed. Een eenzame boom groeide aan de andere kant... Een misvormde boom, gedraaid en kaal, "Het was vreemd om te zien, ik moest staren... Ik naderde het, zonneschijn begon zachtjes te morsen, over de grijze heuvel terwijl ik dichterbij groeide, groeide het licht dat ik nog steeds steen stond, en trok mijn adem met recht. In de jongste tijd was het verbonden met ketens die nog steeds strak waren, een openbaring... ik realiseerde me... Deze oude boom had gecompromitteerd. Het viel me op, als een bolt uit de blauwe Plotseling, wist ik wat ik moest doen. Ik had anderen de schuld gegeven, voor mijn strijd, toen ik het was ...Ik verspil mijn eigen leven. Ik had de aarde rondgelopen en het zee bestookt, Intent on Revange, ik was me vergeten! Ketens binden mijn eigen ziel, het verleden wissen was mijn doel.. Vroege littekens zouden nooit verdwijnen Deze ketens zouden altijd, altijd hier zijn! Rond hen is de enige manier om te groeien, eindelijk was het zover, om te loslaten. Diezelfde dag ging ik naar huis, ik wilde niet meer alleen reizen... Ik was verwelkomd, net als de prodigale zoon.. net zoals dat... was de genezing begonnen. nabij de poorten van thuis groeide er een boom die ik vastzat met kettingen, zo strak als zou kunnen.. zodat ik kon zien groeien, en ik herinner me altijd de kracht...loslaten.