Verleidingen van Christus, Sandro Botticelli Case-Mate iPhone Case

Sandro Botticelli (1445 – 17 mei 1510) was een Italiaans schilder van de vroege Renaissance. Hij behoorde tot de Florentijnse School onder het patronaat van Lorenzo de' Medici, een beweging die Giorgio Vasari minder dan honderd jaar later in zijn Vita van Botticelli zou kenmerken als een "gouden tijdperk". Botticelli's postume reputatie leed tot het einde van de 19e eeuw; sindsdien is zijn werk gezien als representatief voor de lineaire elegantie van de vroege renaissanceschilderkunst. Naast het kleine aantal mythologische onderwerpen die tegenwoordig zijn bekendste werken zijn, schilderde hij een breed scala aan religieuze onderwerpen en ook enkele portretten. Hij en zijn atelier waren vooral bekend om hun Madonna en Kinds, vaak in de ronde tondo-vorm. Botticelli's bekendste werken zijn De Geboorte van Venus en Primavera, beide in de Uffizi in Florence. Hij bracht zijn hele leven door in dezelfde buurt in Florence, met waarschijnlijk zijn enige significante tijd elders de maanden die hij in 1474 schilderde in Pisa en de Sixtijnse Kapel in Rome in 1481–82. Slechts één van zijn schilderijen is gedateerd, hoewel anderen kunnen worden gedateerd op basis van andere gegevens met wisselende mate van zekerheid, en de ontwikkeling van zijn stijl met vertrouwen kan worden gevolgd. Hij was een onafhankelijk meester voor alle jaren 1470, groeiend in beheersing en reputatie, en de jaren 1480 waren zijn meest succesvolle decennium, toen al zijn grote mythologische schilderijen werden gemaakt, en vele van zijn beste Madonna's. Tegen de jaren 1490 werd zijn stijl persoonlijker en tot op zekere hoogte gemaniëreerd, en hij kon worden gezien als bewegend in een richting tegengesteld aan die van Leonardo da Vinci (zeven jaar jonger) en een nieuwe generatie schilders die de hoogrenaissance-stijl creëerden, terwijl Botticelli in sommige opzichten terugkeerde naar de gotische stijl. Hij is beschreven als "een buitenstaander in de mainstream van de Italiaanse schilderkunst", die een beperkt interesse had in veel van de ontwikkelingen die het meest geassocieerd worden met de quattrocento-schilderkunst, zoals de realistische weergave van de menselijke anatomie, perspectief en landschap, en het gebruik van directe ontleningen aan de klassieke kunst. Zijn opleiding stelde hem in staat om al deze aspecten van de schilderkunst weer te geven, zonder hun ontwikkeling over te nemen of eraan bij te dragen. Citaat:Wikipedia