Vertrouw aan onze dame van Sorrows. Poster

Pius VII schreef: Christenen hebben zeker de plicht aan de verbluffende Maagd Mary om met onophoudelijke en liefdesijverige ijver, als zonen van deze meest lieve Moeder, de herinnering aan de bittere verdriet die ze met bewonderenswaardige moed en onoverwinnelijke volharding droeg, vooral toen ze aan de voet van het Jezus' Kruis stond en ze aan de Eternal Vader aanbood voor hun redding. Ze moeten dit door de heilige Tobias aan zijn zoon gegeven voorwendsel voor zijn moeder zelf maken: "Gij moet zich bewust zijn van wat en hoe groot de risico's zijn die zij voor hem heeft gehad in haar baarmoedertje". 4:4). Wat toevluchtsoord, welke troost kunnen we onszelf niet beloven en hopen van de Maagd Mary op onze universiteiten, als we spontaan willen deelnemen aan haar angsten en lijden! Waar kunnen we een effectievere hulp vinden om in ons hart te roeren die verdriet die zo rechtvaardig door God werd geëist om genade tegen ons te hebben, dan in de liefdevolle en herhaalde meditatie van Mary's Sorrows?