Vlag van de Bahama's (Gemenebest van de Bahama's) Sticker

De Bahama's, officieel het Gemenebest van de Bahama's, is een eilandstaat binnen de Lucayan-archipel van de Atlantische Oceaan. Het gebied beslaat 97% van het landoppervlak van de Lucayan-archipel en 88% van de bevolking. De archipel bestaat uit meer dan 3.000 eilanden, cays en eilandjes in de Atlantische Oceaan, en ligt ten noorden van Cuba en ten noordwesten van het eiland Hispaniola (verdeeld tussen de Dominicaanse Republiek en Haïti) en de Turks- en Caicoseilanden, ten zuidoosten van de Amerikaanse staat Florida en ten oosten van de Florida Keys. De hoofdstad is Nassau op het eiland New Providence. De Royal Bahamas Defense Force beschrijft het grondgebied van de Bahama's als omvat 470.000 km2 (180.000 sq mi) van de oceaanruimte. De Bahama-eilanden werden eeuwenlang bewoond door de Arawak en Lucayans, een tak van de Arawakan-sprekende Taíno. Christoffel Columbus was de eerste Europeaan die de eilanden zag, en maakte zijn eerste landing in de "Nieuwe Wereld" in 1492 toen hij landde op het eiland San Salvador. Later verscheepten de Spanjaarden de inheemse Lucayanen naar Hispaniola en maakten hen daar tot slaaf, waarna de Bahama-eilanden meestal van 1513 tot 1648 werden verlaten, omdat bijna alle inheemse Bahamiërs met geweld waren verwijderd voor slavernij of waren gestorven aan ziekten die Europeanen met zich mee hadden genomen uit Europa. In 1649 vestigden Engelse kolonisten uit Bermuda zich op het eiland Eleuthera. De Bahama's werden een Britse kroonkolonie in 1718, toen de Britten de piraterij de kop indrukten. Na de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog hervestigde de Kroon duizenden Amerikaanse loyalisten naar de Bahama's; ze namen slaven mee en vestigden plantages op landschenkingen. De tot slaaf gemaakte Afrikanen en hun nakomelingen vormden vanaf deze periode de meerderheid van de bevolking. De slavenhandel werd in 1807 door de Britten afgeschaft. Hoewel de slavernij in de Bahama's pas in 1834 werd afgeschaft, werden de Bahama's in 1818 een oase van manumission voor Afrikaanse slaven, van buiten het Britse West-Indië. Afrikanen bevrijd van illegale slavenschepen werden hervestigd op de eilanden door de Royal Navy, terwijl sommige Noord-Amerikaanse slaven en Seminolen ontsnapten naar de Bahama's vanuit Florida. Bahamianen waren zelfs bekend om de vrijheid van tot slaaf gemaakte mensen gedragen door de schepen van andere naties die de Bahama's bereikt te erkennen. Tegenwoordig vormen de zwarte Bahamiërs 90% van de bevolking van 400.516. In 1973 werd het land onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk, onder leiding van de eerste premier, Sir Lynden O. Pindling. Het handhaaft Karel III als zijn vorst; de benoemde vertegenwoordiger van de Kroon is de gouverneur-generaal van de Bahama's. De Bahama's hebben het 14e grootste bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking in Amerika. De economie is gebaseerd op toerisme en offshore financiering. Hoewel de Bahama's zich in de Lucayan-archipel bevinden en niet op het Caribische Zee, wordt het nog steeds beschouwd als onderdeel van de bredere Caribische regio. De Bahama's zijn een volwaardig lid van de Caraïbische Gemeenschap (CARICOM), maar maken geen deel uit van de Caricom Single Market and Economy.