Vlag van de Sioux Native American stammen, Verenig Sticker

De Sioux of Oceti Sakowin (/suː/ SOO; Dakota/Lakota: Očhéthi Šakówiŋ [oˈtʃʰeːtʰi ʃ ˈ ː ĩa wcovery]) zijn groepen van inheemse Amerikaanse stammen en First Nations mensen uit de Great Plains van Noord-Amerika. De Sioux hebben twee grote taalkundige divisies: de Dakota en Lakota volkeren (vertaling: "vriend" of "bondgenoot" verwijzend naar de allianties tussen de bands). Samen zijn ze de Očhéthi Šakówiŋ, of "Zeven Raad Vuren". De term "Sioux", een exoniem van een Franse transcriptie ("Nadouessioux") van de Ojibwe-term Nadowessi, kan verwijzen naar elke etnische groep binnen de Grote Sioux-natie of naar een van de vele taaldialecten van de natie. Vóór de 17e eeuw leefde de Santee Dakota (Isáŋyathi: "Knife", ook bekend als de Eastern Dakota) rond het Superior-meer met gebieden in het noorden van Minnesota en Wisconsin in het cadeau. Ze verzamelden wilde rijst, jaagden op bosdieren en gebruikten kano's om te vissen. Oorlogen met de Ojibwe gedurende de 18e eeuw duwden de Dakota naar het westen in het zuiden van Minnesota, waar de Westerne Dakota (Yankton, Yanktonai) en Lakota (Teton) woonden. In de 19e eeuw tekenden de Dakota landconcessieovereenkomsten met de Verenigde Staten voor een groot deel van hun Minnesota-land. Het falen van de Verenigde Staten om verdragsbetalingen te doen of op tijd rantsoenen te verstrekken leidde tot hongersnood en de Dakota-oorlog van 1862, die resulteerde in de verbanning van de Dakota uit Minnesota. Ze werden gedwongen om reserveringen in Nebraska, North Dakota en South Dakota, en sommigen vluchtten naar Canada. Na 1870, de Dakota mensen begonnen terug te keren naar Minnesota, het creëren van het cadeau-dag reserveringen in de staat. De Yankton en Yanktonai Dakota (Iháŋktȟuŋwaŋ en Iháŋktȟuŋwaŋna; "Village-at-the-end" en "Little village-at-the-end"), gezamenlijk ook genoemd door het endoniem Wičhíyena, woonden in de buurt van de rivier de Minnesota voordat ze hun land afstonden en in 1858 naar South Dakota verhuisden. Ondanks het afstaan van hun land, stond hun verdrag met de Amerikaanse regering hen toe om hun traditionele rol in de Očhéthi Šakówiŋ te behouden als de verzorgers van de Pipestone Quarry, een cultureel centrum voor Sioux-mensen. Beschouwd als de Westerne Dakota, zijn ze in het verleden ten onrechte geclassificeerd als Nakota. Nakota zijn de Assiniboine en Stoney van Western Canada en Montana. De Lakota, ook wel Teton (Thítȟuŋwaŋ; mogelijk "bewoners op de prairie") genoemd, zijn de meest westelijke Sioux, bekend om hun Plains Indianen jacht en krijger cultuur. Met de komst van het paard in de 18e eeuw, de Lakota uitgegroeid tot een krachtige stam op de Noordelijke Vlakten door de jaren 1850. Ze vochten tegen het Amerikaanse leger in de Sioux-oorlogen en versloegen het 7e cavalerieregiment in de Slag bij Little Big Horn. De gewapende conflicten met de VS eindigden met het bloedbad van Wounded Knee. Gedurende de 20e en 21e eeuw bleven de Dakota en Lakota vechten voor hun verdragsrechten, waaronder het Wounded Knee-incident, de Dakota Access Pipeline-protesten en het 1980 Supreme Court hoesje United States v. Sioux Nation of Indians, waarin het hof oordeelde dat de Amerikaanse regering illegaal stamgronden had ingenomen die onder het Fort Laramieverdrag van 1868 vielen en dat de stam compensatie plus rente verschuldigd was. Vanaf 2018 bedroeg dit meer dan $ 1 miljard; de Sioux hebben de betaling geweigerd en in plaats daarvan de terugkeer van de Black Hills geëist. Tegenwoordig onderhouden de Sioux veel afzonderlijke tribale regeringen in verschillende reservaten en gemeenschappen in North Dakota, South Dakota, Nebraska, Minnesota en Montana in de Verenigde Staten en reservaten in Manitoba en Saskatchewan in Canada.