Vlag van IJsland Briefkaart

De vlag van IJsland (IJsland: íslenski fáninn) werd officieel beschreven in Wet nr. 34, die op 17 juni 1944 werd uitgevaardigd, de dag waarop IJsland een republiek werd. De wet heeft de titel "De wet van de nationale vlag van IJslanders en de staatswapens" en beschrijft de IJslandse vlag als volgt: De burgervlag van IJslanders is blauw als de hemel met een sneeuwwit kruis en een roodrood kruis in het witte kruis. De armen van het kruis strekken zich uit tot de rand van de vlag, en hun gecombineerde breedte is 2/9, maar het rode kruis 1/9 van de gecombineerde breedte van de vlag. De blauwe gebieden zijn rechthoekige rechthoeken met de rechterhoek, de rechthoekige oppervlakken zijn evenwijdig en de rechthoekige buitenoppervlakken zijn even breed als zij, maar tweemaal de lengte. De afmetingen tussen de breedte en de lengte zijn 18:25. De eerste nationale vlag van IJsland was een wit kruis op een diepblauwe achtergrond. Het werd voor het eerst getoond in de parade in 1897. De moderne vlag dateert van 1915, toen een rood kruis werd ingebracht in het witte kruis van de oorspronkelijke vlag. Dit kruis vertegenwoordigt het christendom. Het werd aangenomen en werd de nationale vlag toen IJsland in 1918 onafhankelijk werd van Denemarken. Voor de IJslandse bevolking vertegenwoordigt de kleur van de vlag een visie op het landschap van hun land. De kleuren staan voor 3 van de elementen waaruit het eiland bestaat. Rood is het vuur dat wordt veroorzaakt door de vulkanen van het eiland, wit herinnert het ijs en de sneeuw die IJsland bedekt, en blauw voor de Atlantische Oceaan.