Vlag van Tokelau, Nieuw-Zeeland Sticker

Tokelau (/ˈtoʊkəlaʊ/; lit. 'noord-noordoost' of 'noordenwind'; voorheen bekend als de Unie-eilanden en tot 1976 officieel bekend als de Tokelau-eilanden) is een afhankelijk gebied van Nieuw-Zeeland in de zuidelijke Stille Oceaan. Het bestaat uit drie atollen: Atafu, Nukunonu en Fakaofo. Ze hebben een gecombineerde landoppervlakte van 10 km2 (4 sq mi). Naast deze drie, Swains Island (Olohega), dat deel uitmaakt van dezelfde archipel, is het onderwerp van een voortdurende territoriale geschil, terwijl het momenteel wordt beheerd door de Verenigde Staten als onderdeel van Amerikaans-Samoa. Tokelau ligt ten noorden van de Samoaanse Eilanden, ten oosten van Tuvalu, ten zuiden van de Phoenix Eilandengroep, ten zuidwesten van de meer afgelegen Line Eilandengroep en ten noordwesten van de Cookeilanden. Tokelau heeft een bevolking van ongeveer 1.500 mensen; het heeft de vierde kleinste bevolking van een soevereine staat of afhankelijkheid in de wereld. Bij de volkstelling in 2016 was ongeveer 45% van de inwoners in het buitenland geboren, meestal in Samoa of Nieuw-Zeeland. De bevolking heeft een levensverwachting van 69, wat vergelijkbaar is met die van andere Oceanische eilandstaten. Ongeveer 94% van de bevolking spreekt Tokelauaans als hun eerste taal. Tokelau heeft de kleinste economie van een land. Het is een leider op het gebied van hernieuwbare energie en is de eerste 100% op zonne-energie aangedreven natie in de wereld. Tokelau wordt officieel aangeduid als een natie door zowel de Nieuw-Zeelandse regering als de Tokelauaanse regering. Het is vrij en democratisch, met verkiezingen om de drie jaar. In 2007 werd Tokelau door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties opgenomen op de lijst van niet-zelfbesturende gebieden. De opname op deze lijst is controversieel, omdat de inwoners van Tokelau twee keer nipt hebben gefaald om een tweederde meerderheid te bereiken voor verdere zelfbeschikking in referenda, en de kleine bevolking van de eilanden maakt de levensvatbaarheid van zelfbestuur uitdagend. De basis van Tokelau's wetgevings-, administratieve en gerechtelijke systemen is de Tokelau Islands Act 1948, die meerdere malen is gewijzigd. Sinds 1993 heeft het gebied jaarlijks zijn eigen regeringsleider gekozen, de Ulu-o-Tokelau. Voor 1993 was de administrateur van Tokelau de hoogste ambtenaar in de regering en het gebied werd rechtstreeks beheerd door een Nieuw-Zeelandse overheidsdienst.