Voorgestelde vlag van Angola (2003) Sticker

Angola, officieel de Republiek Angola, is een land aan de west-centrale kust van zuidelijk Afrika. Het is het op één na grootste Portugees sprekende (Lusophone) land in zowel het totale gebied als de bevolking en is het op zeven na grootste land in Afrika. Het wordt begrensd door Namibië in het zuiden, de Democratische Republiek Congo in het noorden, Zambia in het oosten en de Atlantische Oceaan in het westen. Angola heeft een exclave provincie, de provincie Cabinda, die grenst aan de Republiek Congo en de Democratische Republiek Congo. De hoofdstad en grootste stad is Luanda. Angola wordt al sinds het Paleolithicum bewoond. Nadat de Bantoe-expansie de regio bereikte, werden staten gevormd door de 13e eeuw en georganiseerd in confederaties. Het koninkrijk Kongo steeg op om hegemonie te bereiken onder de andere koninkrijken uit de 14e eeuw. Portugese ontdekkingsreizigers vestigden betrekkingen met Kongo in 1483. In het zuiden waren de koninkrijken Ndongo en Matamba, met de Ovimbundu koninkrijken verder naar het zuiden, en het Mbunda Koninkrijk in het oosten. De Portugezen begonnen de kust in de 16e eeuw te koloniseren. Kongo vocht drie oorlogen uit tegen de Portugezen en eindigde met de Portugese verovering van Ndongo. Het verbod op de slavenhandel in de 19e eeuw verstoorde Kongo's niet-gediversifieerde economische systeem ernstig en Europese kolonisten begonnen geleidelijk hun aanwezigheid in het binnenland van de regio te vestigen. De Portugese kolonie die Angola werd, bereikte pas in het begin van de 20e eeuw haar cadeau grenzen en ondervond sterk verzet van inheemse groepen zoals de Cuamato, de Kwanyama en de Mbunda. Na een langdurige anti-koloniale strijd (1961-1974), Angola bereikte onafhankelijkheid in 1975 als een eenpartijrepubliek, maar het land daalde in een verwoestende burgeroorlog datzelfde jaar, tussen de regerende Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola (MPLA), gesteund door de Sovjet-Unie en Cuba; de opstandige Nationale Unie voor de Totale Onafhankelijkheid van Angola, een oorspronkelijk maoïstische en later anti-communistische groep ondersteund door de Verenigde Staten en Zuid-Afrika; de militante organisatie National Liberation Front of Angola, gesteund door Zaïre; en het Front voor de Bevrijding van de Enclave Cabinda op zoek naar de onafhankelijkheid van de exclave Cabinda, ook gesteund door Zaïre. Sinds het einde van de burgeroorlog in 2002 is Angola een relatief stabiele constitutionele republiek geworden, en de economie behoort tot de snelst groeiende ter wereld, waarbij China, de Europese Unie en de Verenigde Staten de grootste investerings- en handelspartners van het land zijn. De economische groei is echter zeer ongelijk, met het grootste deel van de rijkdom van de natie geconcentreerd in een onevenredig klein deel van de bevolking, omdat de meeste Angolezen een lage levensstandaard hebben; de levensverwachting is een van de laagste ter wereld, terwijl de sterftecijfers van baby tot de hoogste behoren. Angola is lid van de Verenigde Naties, de Afrikaanse Unie, de Gemeenschap van Portugeessprekende landen en de Ontwikkelingsgemeenschap van Zuidelijk Afrika. Angola heeft in 2025 naar schatting 39 miljoen inwoners. De Angolese cultuur weerspiegelt eeuwen van Portugese invloed, namelijk de overheersing van de Portugese taal en van de katholieke kerk, vermengd met een verscheidenheid aan inheemse gewoonten en tradities.