Vrouw met een waterjuk van Johannes Vermeer Briefkaart

Vrouw met een waterjuk van Johannes Vermeer, olie op canvas c. 1662 , is een schilderij van een vrouw in een huisgenre in een blauwe jurk en een witte bonet die een strookje water vasthoudt terwijl ze een gekleurd glazen raam opent. Minder formeel geometrisch dan veel van de samenstellingen van Vermeer, benadrukt Voman met een Waterjuk de gevolgen van natuurlijk licht, reflecties en doorschijnendheid op figuur, voorwerpen, kleur en textuur. De metalen waterjug en schaal in het midden van de partake weerspiegelen de kleuren van de kamer en objecten eromheen in een meesterwerk van naturalistisch realisme. Vermeer was bekend om zijn onophoudelijke gebruik van dure artistieke pigmenten zoals vermiljoenen rode (cinnabar) en natuurlijke ultramariniers, lapis lazuli, zoals hier op de jurk van de vrouw, bonnet, jug en tafelkleed. Johannes (Jan) Vermeer (1632-1675) was een Nederlandse meester schilder van de scènes van de interieurbeelden, wiens werk in de 19de eeuw werd herontdekt. In zorgvuldig geconstrueerde, geometrische samenstellingen die in een nauwgezet lineair perspectief werden getrokken, verkende Vermeer de effecten van licht en kleur op menselijke figuren, objecten en texturen in zonnebrandkamers, huiskamers, voortbouwend op de optische ontdekkingen en 3D perspectivale diepte van Leonardo en de Renaissance. Zowel een schilder als een kunsthandelaar, Vermeer produceerde langzaam een paar van zijn pijnlijk geëxecuteerde, rijkelijk gekleurde samenstellingen per jaar, die volledig in zijn thuisstad Delft leefden, en ontwierp het beroemde beeld van zijn bijna-evenementenfamilie Rubens en Rembrandt dat hij uiteindelijk in het moderne tijdperk bereikte.