Wapen van de provincie Centraal-Sulawesi, Indonesi Sticker

Centraal-Sulawesi (Indonesisch: Sulawesi Tengah) is een provincie van Indonesië gelegen in het centrum van het eiland Sulawesi. De administratieve hoofdstad en grootste stad is gelegen in Palu. De provincie grenst aan de provincies Gorontalo in het oosten, door Zuidoost-Sulawesi, Zuid-Sulawesi, en West-Sulawesi in het zuiden, en deelt maritieme grenzen met Oost-Kalimantan in het westen, Noord-Maluku in het oosten, en Maleisië en de Filippijnen in het noorden. De volkstelling van 2010 registreerde een inwoneraantal van 2.635.009 voor de provincie, en de volkstelling van 2020 registreerde 2.985.734, van wie 1.534.706 mannen waren en 1.451.028 vrouw. De officiële schatting medio 2023 was 3.086.750 (bestaande uit 1.583.650 mannen en 1.503.100 vrouwen). Volgens BPS heeft Centraal Sulawesi een oppervlakte van 61.605,72 km2 (23.786 sq mi), maar de som van de gebiedscijfers die door de regentschappen en de stad zijn ingediend, is eigenlijk 65.863,75 km2 (25.430 sq mi); in beide hoesjes heeft de provincie het grootste gebied van alle provincies op Sulawesi Island en heeft de op een na grootste populatie op Sulawesi Island na de provincie Zuid-Sulawesi. De provincie grenst in het noorden aan de provincie Gorontalo, in het zuiden aan de provincies West-Sulawesi, Zuid-Sulawesi en Zuidoost-Sulawesi, in het oosten aan de Maluku, in het Zee Molucca en in het westen aan de Straat Makassar. De provincie wordt bewoond door vele etnische groepen, zoals de Kaili, Tolitoli, etc. De officiële taal van de provincie is het Indonesisch, dat wordt gebruikt voor officiële doeleinden en interetnische communicatie, terwijl er verschillende inheemse talen worden gesproken door de inheemse volkeren van Centraal-Sulawesi. De islam is de dominante religie in de provincie, gevolgd door het christendom dat meestal wordt nageleefd door de mensen in het oostelijke deel van de provincie. In de 13e eeuw werden verschillende koninkrijken gesticht in Centraal Sulawesi, zoals het Koninkrijk Banawa, het Koninkrijk Tawaeli, het Koninkrijk Sigi, het Koninkrijk Bangga en het Koninkrijk Banggai. De invloed van de islam op de koninkrijken in Centraal Sulawesi begon te worden gevoeld in de 16e eeuw. De verspreiding van de islam in Centraal Sulawesi was een gevolg van de uitbreiding van koninkrijken in Zuid-Sulawesi. De eerste invloed kwam van het Koninkrijk van Bone en het Koninkrijk van Wajo. Nederlandse handelaren kwamen aan in het begin van de 17e eeuw. De Nederlanders bouwden verschillende vestingwerken in het cadeau-Parigi om piraterij in de regio te bestrijden na de annexatie van de regio als onderdeel van Nederlands-Indië. De provincie bleef de volgende drie eeuwen deel uitmaken van Indië totdat de Nederlanders tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Japanners werden verdreven. Nadat de Japanners zich hadden overgegeven, werd het gebied opgenomen in de nieuwe Republiek Indonesië. Aanvankelijk was het gebied onderdeel van Noord-Sulawesi voordat het op 13 april 1964 als een afzonderlijke provincie werd gevormd. Volgens UNICEF is Centraal Sulawesi een provincie met een aanzienlijk aantal jongeren. Maar liefst 1 miljoen mensen of 35 procent van de totale bevolking in deze provincie zijn kinderen. Meer dan drie op de vier kinderen woont op het platteland. Meer dan 185.000 kinderen (18,2 procent) leven in 2015 onder de provinciale armoedegrens (11.127 per persoon per dag). Meer huishoudens bevinden zich echter in een kwetsbare positie en leven met een inkomen dat iets boven de armoedegrens ligt. Bovendien ervaart driekwart van de kinderen ontbering in twee dimensies: niet-inkomensarmoede of meer, waarbij die ongelijkheid tussen stedelijke en landelijke gebieden opvalt.