Wapen van het graafschap Essex, Engeland Sticker

Essex (/ˈɛsɪks/ ESS-iks) is een ceremoniële graafschap in het Oosten van Engeland. Het wordt begrensd door Cambridgeshire en Suffolk in het noorden, de Noordzee in het oosten, Kent over het Theemsmonding in het zuiden, Groot-Londen in het zuidwesten en Hertfordshire in het westen. De grootste nederzetting is Southend-on-Sea en de hoofdstad van het graafschap is Chelmsford. Het graafschap heeft een oppervlakte van 3.670 km2 en een bevolking van 1.832.751. Na Southend-on-Sea (182.305) zijn de grootste nederzettingen Colchester (130.245), Basildon (115.955) en Chelmsford (110.625). Het zuiden van het graafschap is zeer dichtbevolkt en de rest is, afgezien van Colchester en Chelmsford, grotendeels landelijk. Voor het lokale bestuur omvat Essex een niet-metropolitaans graafschap met twaalf districten en twee unitary authority gebieden: Thurrock en Southend-on-Sea. De districten Chelmsford, Colchester en Southend hebben stadsstatus. Historisch gezien omvatte het graafschap het noordoosten van Groot-Londen, waarbij de rivier de Lea de westelijke grens vormde. Essex is een laaggelegen graafschap met een vlakke kustlijn. Het bevat zakken met oerbos, waaronder Epping Forest in het zuidwesten, en deelt in het noordoosten het gebied Dedham Vale van uitzonderlijke natuurlijke schoonheid met Suffolk. De kust is een van de langste van enige Engelse graafschap, met 905 km. Het is diep ingesneden door estuaria, waarvan de grootste die van de Stour zijn, die de grens met Suffolk vormt, de Colne, Blackwater, Crouch en de Theems in het zuiden. Delen van de kust zijn wetland en zoutmoeras, waaronder een groot gebied bij Hamford Water, en het bevat verschillende grote stranden. Wat nu Essex is, werd tijdens de IJzertijd bewoond door de Trinovantes-stam. Zij vestigden een nederzetting in Colchester, de oudste geregistreerde stad in Groot-Brittannië. De stad werd veroverd door de Romeinen maar vervolgens geplunderd door de Trinovantes tijdens de Boudicaanse opstand. In de vroege middeleeuwen werd de regio binnengevallen door de Saksen, die het Koninkrijk Essex vormden; zij werden gevolgd door de Vikingen, die na het winnen van de Slag bij Maldon in staat waren het eerste Danegeld af te persen van koning Æthelred. Na de Normandische verovering werd een groot deel van het graafschap een koninklijk bos en in 1381 waren de inwoners van het graafschap zwaar betrokken bij de Boerenopstand. De daaropvolgende eeuwen verliepen rustiger en de economie van het graafschap werd steeds meer verbonden met die van Londen; in de negentiende eeuw maakten de spoorwegen de ontwikkeling van kustresorts zoals Clacton-on-Sea mogelijk en de haven van Londen verplaatste zich stroomafwaarts naar Tilbury. Latere ontwikkelingen omvatten de nieuwe steden Basildon en Harlow, de ontwikkeling van de Harwich International Port en de aardolie-industrie.