Wild Orangutan Great Ape Monkey Silhouette Briefkaart

Ze zijn bekend om hun intelligentie en leven in bomen en zijn het grootste levende boerendier. Ze hebben langere armen dan andere grote apen, en hun haar is typisch roodachtig-bruin, in plaats van het bruine of zwarte haar dat kenmerkend is voor andere grote apen. In de buurt van Indonesië en Maleisië worden ze momenteel alleen aangetroffen in regenwouden op de eilanden Borneo en Sumatra, hoewel er fossielen zijn gevonden in Java, het Thai-Maleis schiereiland, Vietnam en China. Er zijn slechts twee overlevende soorten in het genus Pongo en de subfamilie Ponginae, die de uitgestorven genera Gigantopithecus en Sivapithecus omvat. Vruchten vormen 65-90 procent van het orang-oetan dieet. Vruchten met suikers of vette pulp worden begunstigd. Ficus-vruchten worden vaak gegeten, omdat ze gemakkelijk kunnen worden geoogst en verteerd. Laagland Dipterocarp-bossen krijgen de voorkeur van orang-oetans vanwege hun overvloedige vruchten; dezelfde bossen vormen een uitstekend hout voor de houtkap en een goede bodemgesteldheid voor de palmolieplantages . Borneaanse orang-oetans verbruiken ten minste 317 verschillende levensmiddelen, waaronder: jonge bladeren, scheuten, zaden, schors, insecten, honing en vogeleieren. Net als de andere grote apen zijn orang-oetans opmerkelijk intelligent. Hoewel het gebruik van gereedschap onder chimpansees in de jaren zestig door Jane Goodall werd gedocumenteerd, was het pas midden jaren negentig dat één populatie orangutanen regelmatig voedingsgereedschap gebruikte. In een artikel uit 2003 in het tijdschrift Science werd het bewijs beschreven voor verschillende orang-oetan culturen. Volgens onderzoekspsycholoog Robert Deaner en zijn collega's zijn orang-oetans 's werelds meest intelligente dier, behalve de mens, met een hoger leervermogen en een groter vermogen om problemen op te lossen dan chimpansees, die voorheen als een beter mens werden beschouwd. Een studie van de orang-oetans van Carel van Schaik, een Nederlandse primatoloog aan de Universiteit, vond dat ze in staat waren om taken uit te voeren die veel verder gingen dan de vaardigheden van de chimpansees — zoals het gebruik van bladeren om regenachtige petten te maken en dikke daken te maken over hun slaapnesten. Hij ontdekte ook dat in sommige voedselrijke gebieden de wezens een complexe cultuur hadden ontwikkeld waarin volwassenen jongeren leerden hoe ze werktuigen moesten maken en voedsel moesten vinden.