Zeta Ophiuchi - Een toekomstige supernova Poster

Zeta Ophiuchi De blauwe ster in het midden van dit afbeelding is Zeta Ophiuchi. Zeta Ophiuchi is eigenlijk een zeer massieve, hete, heldere blauwe ster die door een grote wolk van interstellair stof en gas stroomt. Astronomiers theoriseren dat deze stellaire juweel waarschijnlijk eens deel uitmaakte van een binair sterstelsel met een nog grotere partner. Men denkt dat toen de partner ontplofte als supernova, het grootste deel van zijn massa wegbladerde, Zeta Ophiuchi plotseling werd bevrijd van de trek van zijn partner en werd weggeschoten als een kogel van 24 kilometer per seconde (54.000 mijl per uur). Zeta Ophiuchi is ongeveer 20 keer zo massief en 65.000 keer zo lichtgevend als de zon. Als het niet omringd was door zoveel stof, zou het een van de helderste sterren in de hemel zijn en blauw aan het oog lijken. Zoals alle sterren met dit soort extreme massa en macht, onderschrijft het de 'levende snelle, jonge' motto. Het is al ongeveer halverwege zijn zeer korte levensduur van 8 miljoen jaar. In vergelijking hiermee is de zon ongeveer halverwege zijn 10 miljard-jarige levensduur. Terwijl de zon uiteindelijk een rustige witte dwerg zal worden, zal Zeta Ophiuchi, net als zijn ex-partner, uiteindelijk sterven in een enorme explosie genaamd een supernova. Misschien zijn de interessantste kenmerken van dit afbeelding gerelateerd aan het instellair gas en stof dat Zeta Ophiuchi omgeeft. Naar de zijkanten van het afbeelding en naar de achtergrond zijn er relatief kalme wolken stof, die groen en verstandiger lijken, wat doet denken aan de noordelijke lichten. In de buurt van Zeta Ophiuchi zien deze wolken er heel anders uit. De wolk in alle richtingen rond de ster is helderder en roder, omdat de extreme hoeveelheden ultraviolette straling die door de ster worden uitgestraald de wolk verwarmen, waardoor de wolk in het infrarode duidelijker dan normaal glanst. Nog opvallender is echter de felgele kromme eigenschap direct boven Zeta Ophiuchi. Dit is een prachtig voorbeeld van een boogschok. In dit afbeelding, vliegt de runaway ster van het onderste recht naar het linksboven. De zeer krachtige stellaire wind duwt het gas en stof uit de weg (de stellaire wind reikt veel verder dan het zichtbare gedeelte van de ster, waardoor er een onzichtbare 'bubble' ontstaat). En direct voor het pad van de ster comprimeert de wind het gas zo samen dat het extreem helder gloeit (in het infrarood), wat een boogschok creëert. Het lijkt op het effect dat je zou kunnen zien wanneer een boot een golf vooraan duwt terwijl hij door het water beweegt. Deze functie is volledig verborgen in zichtbaar licht. Infraroodse afbeeldingen zoals deze van WISE geven een heel nieuw licht op de regio. De kleuren die in dit afbeelding worden gebruikt vertegenwoordigen specifieke golflengten van infrarood licht. Blauw en cyaan (blauw-groen) vertegenwoordigen licht dat wordt uitgestraald bij golflengten van 3,4 en 4,6 micron, voornamelijk afkomstig van sterren. Groen en rood vertegenwoordigen respectievelijk licht van 12 en 22 micron, dat meestal door stof wordt uitgestoten. Bewerkte tekst van NASA.