Zwart vierkant poster

Black Square Kazimir Severinovich Malevich (1879-1935) Medium: Oil on canvas Year: 1930 Housed at: Hermitage, St. Petersburg, Russia Recommended print size at 300 PPI: 28x28 in close to original: 21x21 in maximum 100+ PPI: 52x52 in Voordat u uw bestelling plaatst, selecteert u de knop "Aanpassen!" rechtsonder in "Toevoegen aan winkelwagentje" en vervolgens "Afdrukopties" links bovenaan. Ga één van de afmetingen voor de gewenste grootte van het lijst in. Kazimir Severinovich Malevich (23 februari 1879) was een Russische schilder- en kunsttheoreticus van Poolse afkomst, pionier van geometrische abstracte kunst en de initiatiefnemer van de Avant-garde Suprematist-beweging. Het leven en het werk van Kazimir Malevich werd in de buurt van Kiev in het Russische Rijk geboren. Zijn ouders, Seweryn en Ludwika Malewicz, waren etnische Polen[1] en hij werd gekaptialiseerd in de rooms-katholieke kerk. Zijn vader was de manager van een suikerfabriek. Kazimir was de eerste van veertien kinderen, hoewel slechts negen van de kinderen tot de volwassenheid overleefden. Zijn familie is vaak verhuisd en hij bracht het grootste deel van zijn kindertijd door in de dorpen van Oekraïne, in tegenstelling tot de suikerbietenplantages, ver van de cultuurcentra. Tot zijn twaalfde wist hij niets van professionele kunstenaars, hoewel de kunst hem in zijn kindertijd omsingelde. Hij was blij met boerenborduurwerk, en met versierde muren en kachels. Hij kon zelf schilderen in boerenstijl. Hij studeerde tekening in Kiev van 1895 tot 1896. In 1904 verhuisde hij naar Moskou na de dood van zijn vader. Van 1904 tot 1910 studeerde hij aan de Moskouse School of Painting, Sculpture and Architecture en in de studio of Fedor Rerberg in Moskou (1904-1910). In 1911 nam hij samen met Vladimir Tatlin deel aan de tweede tentoonstelling van de groep Soyuz Molodyozhi (Unie van Jeugd) in Sint-Petersburg en in 1912 hield de groep haar derde tentoonstelling, die onder meer werken van Aleksandra Ekster, Tatlin en anderen omvatte. In datzelfde jaar nam hij deel aan een tentoonstelling van de gezamenlijke Donkey's Tail in Moskou. Tegen die tijd werden zijn werken beïnvloed door Natalia Goncharova en Mikhail Larionov, Russische avant-garde schilders die bijzonder geïnteresseerd waren in de Russische volkskunst lubok. In maart 1913 werd in Moskou een grote tentoonstelling van de schilderijen van Aristarkh Lentulov geopend. Het effect van deze tentoonstelling was vergelijkbaar met dat van Paul Cezanne in Parijs in 1907, aangezien alle belangrijke Russische avant-garde-kunstenaars uit die tijd (waaronder Malevich) onmiddellijk de cubistische principes absorbeerden en ze in hun werk begonnen te gebruiken. Reeds in hetzelfde jaar werd de Cubo-Futuristische opera Victory Over the Sun met de stage van Malevich een groot succes. In 1914 exposeerde Malevich zijn werk in de Salon des Independants in Parijs samen met onder andere Alexander Archipenko, Sonia Delaunay, Aleksandra Ekster en Vadim Meller. In 1915 heeft Malevich de basis gelegd voor het Suprematisme. Hij publiceerde zijn manifest van het Cubisme naar het Suprematisme. In 1915-1916 werkte hij samen met andere Suprematische kunstenaars in een boer/ambachtelijke coöperatie in het dorp Skoptsi en Verbovka. In 1916-1917 nam hij samen met onder andere Nathan Altman, David Burliuk en A. Ekster deel aan tentoonstellingen van de groep Jack of Diamonds in Moskou. De beroemde voorbeelden van zijn Suprematist werken zijn Black Square (1915) en White on White (1918). Na de Oktoberrevolutie werd Malevich lid van het Collegium in de Kunst van Narkompros, de commissie voor de bescherming van monumenten en de musea-commissie (vanaf 1918 tot 1919). Hij gaf les aan de Vitebsk Practical Art School in de USSR (nu onderdeel van Belarus) (1919-1922), de Leningrad Academy of Arts (1922-1927), het Kiev State Art Institute (1927-1929) en het House of the Arts Leningrad (1930). Hij schreef het boek The World als Non-Objectivity (München 1926; Engelse transnationaal. 1959) waarin zijn suprematische theorieën worden geschetst. In 1927 reisde hij naar Warschau en vervolgens naar Berlijn en München voor een retrospectief dat hem uiteindelijk internationaal erkende. Hij regelde dat hij de meeste schilderijen achterliet toen hij terugkeerde naar de Sovjet-Unie. De veronderstelling van Malevich dat een verschuiving in de houding van de Sovjetautoriteiten ten opzichte van de modernistische kunstbeweging zou plaatsvinden na de dood van Lenin en Trotsky's herfst van de macht, werd in een paar jaar juist bewezen, toen het stalinistische regime zich keerde tegen vormen van abstractisme, gezien hun een soort "bourgeois"-kunst, die de sociale realiteit niet kon uitdrukken. Als gevolg hiervan werden veel van zijn werken in beslag genomen en werd hem verboden om soortgelijke kunst te maken en te tentoonstellen. Critici ontroerden Malevich omdat hij kunst bereikte door alles wat goed en zuiver was te negeren: liefde voor het leven en liefde voor de natuur. De Westernizer kunstenaar en kunsthistoricus Alexandre Benois was zo'n criticus. Malevich antwoordde dat kunst alleen kan vooruitgaan en zich kan ontwikkelen, ongeacht haar plezier: kunst heeft ons niet nodig, en het had ons nooit nodig sinds sterren eerst aan de hemel schijnen. Het werk van Malevich is pas onlangs opnieuw verschenen op kunsttentoonstellingen in Rusland na een lange afwezigheid. Sindsdien hebben kunstvolgers zich ingespannen om de kunstenaar opnieuw voor te stellen aan Russische liefhebbers van schilderijen. Er is een boek gepubliceerd van zijn theoretische werken met een anthologie van herinneringen en geschriften. Malevich stierf aan kanker in Leningrad op 15 mei 1935. Op zijn sterfbed werd hij tentoongesteld met het zwarte plein boven hem. Zijn as werd naar Nemchinovka gestuurd en begraven in een veld bij zijn dacha. Er werd een witte kubus met een zwart vierkant op zijn tombe geplaatst. De stad Leningrad gaf de moeder en dochter van Malevich een pensioen. "Geen fenomeen is sterfelijk," schreef Malevich in een ongepubliceerd manuscript, "en dit betekent niet alleen het lichaam maar ook het idee, een symbool dat je eeuwig herkend wordt in een andere vorm die bestaat in de bewuste en bewusteloze persoon." Geboortedatum Onlangs hebben Oekraïense kunsthistorici de precieze geboortedatum van de kunstenaar vastgesteld: 23 februari 1879. Malevich en Oekraïne onthullen, door professor D. Gorbachev, 2006, Kiev, veel nieuwe biografische details. Andrej Nakov, de Franse kunsthistoricus Andrei Nakov, herstelde het geboortejaar van Malevich in 1879 (en niet in 1878) en pleit voor het herstel van de Poolse spelling van zijn naam. De vierde versie van zijn magnum opus die in de jaren 20 werd geschilderd, werd in 1993 ontdekt in Samara en gekocht door Inkombank voor $250.000. In april 2002 werd het schilderij geveild voor een equivalent van een miljoen dollar. De aankoop werd gefinancierd door de Russische filantropist Vladimir Potanin, die geld doneerde aan het Russische ministerie van Cultuur en uiteindelijk aan het collectie van het staatsmuseum van Hermitage. Volgens de website van Hermitage was dit de grootste particuliere bijdrage aan musea voor de staatskundigen sinds de revolutie van oktober. Op 3 november 2008 zette een werk van Malevich, getiteld "Suprematist Composition" uit 1916, het wereldrecord in voor elk Russisch kunstwerk en elk werk dat voor dat jaar op een veiling werd verkocht, dat in Sotheby's in New York City verkocht werd voor iets meer dan 60 miljoen dollar (ver boven zijn vorige record van 17 miljoen dollar in 20000000000000). Malevich in de populaire cultuur Het smokkelen van Malevich-schilderijen uit Rusland is een sleutel tot de spelregel van het spannende Rode Plein van Martin Cruz Smith. Noah Charney's roman, The Art Thief vertelt het verhaal van twee gestolen Malevich White op witte schilderijen, en bespreekt de implicaties van de radicale suprematistische samenstellingen van Malevich op de kunstwereld. Krediet: Aangepast vanuit Wikipedia Alle informatie wordt alleen verstrekt voor onderwijsdoeleinden.