Antonov An-2 Rugtassen

Een digitale weergave van een met ski's uitgeruste Sovjet Antonov AN-2 (Антонов Ан-2) in vlucht in Siberië. Cyrillisch (Russische) tekst met de tekst "Антонов Ан-2" (Antonov An-2) verschijnt Voeg uw eigen aanvullende tekst toe. In 2017 zal het Antonov Company, gevestigd in de Oekraïne, het 70-jarig jubileum van de eerste vlucht van de AN-2 vieren. De AN-2 (Russische bijnaam: кукурузник [kukuruznik of "maïsarboer"] door de NAVO aangeduid als COLT) is de grootste eenmotorige tweedekker ter wereld. De uitzonderlijke langzame vluchteigenschappen maken het uitermate geschikt voor korte, onverharde landingsbanen, en sommige gespecialiseerde varianten zijn ook gebouwd voor koud weer en andere extreme omgevingen. Het vervult dezelfde niche in Rusland en delen van Oost-Azië als de vénérable Douglas DC-3/C-47 in het Westen. Sinds zijn eerste verschijning in 1947 is de AN-2 in grote aantallen geproduceerd; meer dan 5.000 werden gebouwd in de USSR. Sinds 1960 zijn de meeste AN-2's gebouwd in Polen, met meer dan 12.000 gemaakt voordat de volledige productie in 1992 werd beëindigd. Beperkte productie uit onderdelenvoorraden gaat door. De AN-2 is ook in licentie gebouwd in China als de Shijiazhuang Y-5. Noord-Korea exploiteert vele AN-2's voor gebruik door speciale eenheden. Afgezien van de Lockheed C-130, is de AN-2 langer in, min of meer, continue productie geweest dan enig ander vliegtuig. De AN-2 was ontworpen als een algemeen nutsvliegtuig voor gebruik in overheidsbezit bosbouw en landbouw. Echter, het basisvliegtuig is zeer aanpasbaar en tal van varianten zijn ontwikkeld. Deze omvatten emmer-uitgeruste versies voor gewasbestuiving, wetenschappelijke versies voor atmosferische bemonstering, waterbommenwerpers voor het bestrijden van bosbranden, vliegende ambulances, drijver-uitgeruste watervliegtuigversies, licht bewapende gevechtsversies voor het droppen van parachutisten, en natuurlijk de meest voorkomende AN-2T-versie, het 12-zits passagiersvliegtuig. De AN-2 heeft geen overtreksnelheid vermeld in de operationele handleidingen (de overtreksnelheid is de snelheid waarmee het vliegtuig te langzaam vliegt om de luchtstroom over de vleugels te behouden). Piloten van de AN-2 zeggen dat het vliegtuig volledig bestuurbaar kan worden gevlogen bij 48 km/h (ter vergelijking, een moderne Cessna 4-zits licht vliegtuig heeft een overtreksnelheid van ongeveer 89 km/h). Deze lage overtreksnelheid maakt het mogelijk voor het vliegtuig om achteruit te vliegen (als het vliegtuig tegen een tegenwind van bijvoorbeeld 56 km/h in vliegt, zal het met 8 km/h achteruit vliegen terwijl het nog steeds volledig bestuurbaar is). Dit is een zeldzame mogelijkheid, zelfs voor STOL-vliegtuigen (Short Take Off and Landing). Alleen de Duitse Fieseler Fi-156 “Ooievaar” uit de Tweede Wereldoorlog heeft betere langzame vluchteigenschappen. Een interessante opmerking uit de pilotenhandleiding luidt: "Als de motor uitvalt in instrumentomstandigheden (blind vliegen wanneer je de grond niet kunt zien) of 's nachts, moet de piloot de stuurkolom volledig naar achteren trekken (het zal niet overtrekken) en de vleugels waterpas houden. De voorrandige latten zullen uitspringen bij ongeveer 64 km/h, en wanneer het vliegtuig vertraagt tot een voorwaartse snelheid van ongeveer 40 km/h, zal het vliegtuig dalen met ongeveer een parachute daalsnelheid totdat het vliegtuig de grond raakt."