De eerbiedwaardige Bede predikend (P 008) Planner

Dienaar Gods, Eerbiedwaardig, Zalig, Heilige - in het moderne canonisatieproces komt een kandidaat voor heiligheid op in rang. De eretitel ‘Eerbiedwaardig’ die aan St. Bede is gegeven, heeft echter minder te maken met proces dan met de achting waarmee hij door zijn bijna-tijdgenoten werd beschouwd. Geboren in 672 of 673 uit een adellijk huis in Noordoost-Engeland, werd Bede, wiens naam in het Oudengels misschien ‘gebed’ betekent, op zevenjarige leeftijd naar het benedictijnerklooster van St. Petrus in Monkwearmouth gestuurd om te worden opgeleid, misschien ter voorbereiding op het religieuze leven. Hoewel Bede verhuisde naar St. Paul's in Jarrow, het tweede huis van het dubbele klooster, verliet hij nooit het benedictijnse leven. In Jarrow bracht hij zijn dagen door als priester in gebed, in studie en bovenal in het schrijven. Hij stierf in 735 aan natuurlijke oorzaken. + Tegenwoordig is Bede het best bekend om zijn Kerkelijke geschiedenis van het Engelse volk, waarmee hij de titel 'Vader van de Engelse geschiedenis' heeft verdiend. Hij was echter een wetenschapper van vele markten. Als bekwaam linguïst en vertaler maakte hij de geschriften van de Vroege Kerkvaders toegankelijk in het Engels. Hij schreef kronieken, Bijbelcommentaren, levens van heiligen, grammatica's en homilieën. Zijn belangstelling voor computus (de datering van historische en kerkelijke gebeurtenissen, vooral Pasen) maakte het B.C./A.D.-systeem dat nog steeds in gebruik is, populair. Hij schreef zelfs poëzie in zowel het Latijn als het volkstaal Engels. Voor zijn theologische werken werd Bede in 1899 tot Kerkleraar uitgeroepen, de enige in Engeland geboren Engelsman die de titel draagt. + Het hier afgebeelde is een eenvoudige afbeelding: gekleed in het losse, gekapte benedictijner habijt met de typisch lange, wijde mouwen, heft een kale en grijze baard Bede zijn rechterhand op in een sp