EEN GLIMPSE stropdas Melkweg

In zichtbaar licht wordt het grootste deel van de sterren van ons melkwegstelsel verduisterd achter dikke wolken van galactisch stof en gas. Maar voor de infraroodogen van de Spitzer Space Telescope van NASA, schijnen verafgelegen sterren en stofwolken met een ongeëvenaarde helderheid en kleur. In dit panoramisch afbeelding (middenrij) van het Galactic Legacy Infrared Mid-Plane Survey Extraordinaire (GLIMPSE) project, is een overvloed aan stellaire activiteit in het melkwegvliegtuig van de Melkweg, dat aan de verre kant van ons melkwegstelsel reikt, blootgesteld. Dit afbeelding overspant 9 graden aan lucht (ongeveer de breedte van een vuist die aan de armlengte wordt vastgehouden). De rode wolken wijzen op de aanwezigheid van grote organische moleculen (gemengd met het stof), die zijn verlicht door de vorming van een nabijgelegen ster. De zwarte vlekken zijn dichte, verduisterende stofwolken die niet door zelfs de supergevoelige infraroodogen van Spitzer kunnen doordringen. Heldere bogen wit in het hele afbeelding zijn enorme stellaire incubators. Met meer dan 160 megapixels, kan het volledige detail in dit panorama niet worden gewaardeerd zonder binnen aan diverse gebieden van belang (hoogste en onderste rijen) te zoomen. Bubels, of gaten, in de rode wolken worden gevormd door de krachtige uitstromen van massale groepen die sterren vormen. Groene spoelen geven de aanwezigheid van heet waterstofgas aan. Sterrenclusters kunnen ook worden gezien als de groepen blauwe, gele en groene vlekken in sommige van de rode nebulae of stervormende wolken. In tegenstelling tot de vele voorbeelden van stellaire jongeren in deze montage, ziet Spitzer ook een object dat een planetaire nebula wordt genoemd (bovenste rij, midden). Zulke nebulae zijn de laatste stap van stervende sterren zoals onze zon, waarvan de buitenste lagen in de ruimte worden geblazen, waardoor een verbrande kern van een ster, een witte dwerg, achterblijft. Hoewel dit panoramisch afbeelding een groot bereik van het sterrenstelsel weergeeft, vertegenwoordigt het slechts 7,5 procent van het primaire GLIMPSE-onderzoek, dat het grootste deel van de stervormingsgebieden in ons sterrenstelsel zal afbeeldingen. De infraroodafbeeldingen werden vastgelegd met de infraroodcamera van de Spitzer (IRAC). De afbeeldingen zijn 4-kanaals vals-kleurencomposieten, die emissie van golflengten van 3.6 (blauw) microns, 4.5 (groen) microns, 5.8 (oranje), en 8.0 (rood) microns tonen.