Femme Mignonne van Bouguereau Heupfles

De ochtendmist kleefde aan de velden, een zilveren sluier over de dauw gekuste wilde bloemen. Mignon, haar blote voeten die patronen in de vochtige aarde trokken, ademde diep in, de geur van kamperfoelie zwaar in de lucht. Dit was haar wereld, het Franse platteland, een tapijt geweven met levendige groenen, levendige blauwen en de gouden gloed van de opkomende zon. - Ze was een schepsel van de dageraad, haar ogen, de kleur van een zomerse hemel, nog zwaar van de slaap. Haar haar, de tint van rijpe tarwe, viel over haar rug, een zijden waterval. Ze zou vaak zo zitten, verloren in een dagdroom, de wereld vervagend terwijl ze droomde van verre landen en verboden liefdes. - Haar adolescentie was een langzame