FOTOGRAFIETTYPE TRUCKER PET

Ontwerp van de Retrostijl - Isotype (Internationaal Systeem van TYpographic Afbeelding Education) is een methode om sociale, technologische, biologische en historische verbanden in beeldvormende vorm weer te geven. Het was voor het eerst bekend als de Wenen Methode voor beeldvorming (Wiener Methode der Bildstatistik), omdat het tussen 1925 en 1934 in het Gesellschafts- und Wirtschaftsmuseum in Wien (Sociaal en Economisch museum in Wenen) is ontwikkeld. De oprichter van dit museum, Otto Neurath, was de initiatiefnemer en hoofdtheoreticus van de Weense methode. Het Gesellschafts- und Wirtschaftsmuseum werd voornamelijk gefinancierd door de sociaal-democratische gemeente Wenen, die in de nieuwe republiek Oostenrijk in feite een aparte staat was (de zogenaamde Rode Wenen). Een belangrijke taak van het museum was de Weense burger te informeren over zijn stad. Neurath verklaarde dat het museum geen schatkist was van zeldzame voorwerpen, maar een museum voor lesgeven. Het doel was om "sociale feiten op een foto te laten zien" en "dode statistieken" tot leven te brengen door ze visueel aantrekkelijk en denkbaar te maken. Een van de vangstzinnen van het museum was: "Het is beter om vereenvoudigde afbeeldingen te onthouden dan om accurate cijfers te vergeten"[1]. De voornaamste instrumenten van de Weense methode waren illustratieve grafieken, die in meerdere exemplaren kunnen worden gemaakt en zowel voor permanente als voor reizende tentoonstellingen kunnen worden gebruikt. Het museum vernieuwde ook met interactieve modellen en andere hulpmiddelen om aandacht te schenken, en er waren zelfs enkele vroege experimenten met animatiefilms. Vanaf het begin was de Wenen-methode/Isotype het werk van een team. Neurath bouwde een soort prototype voor een interdisciplinair grafisch ontwerpbureau. In 1926 ontmoette hij prints van de Duitse kunstenaar Gerd Arntz, die hem uitnodigde om met het museum samen te werken. Arntz verhuisde in 1929 naar Wenen en nam daar een voltijdse positie in. Zijn vereenvoudigde grafische stijl profiteerde van het ontwerp van herhaalbare pictogrammen die integraal deel uitmaakten van het Isotype. De invloed van deze pictogrammen op de huidige grafische voorstelling van informatie is onmiddellijk duidelijk, hoewel misschien nog niet volledig erkend. Een centrale taak in Isotype was de "transformatie"van complexe broninformatie in een schets voor een zelf-verklarende grafiek. De belangrijkste "transformator" was Marie Reidemeister (die in 1941 Marie Neurath werd). Een project dat in de eerste fase van de isotypefase (destijds nog bekend als de Wenen-methode) werd uitgestippeld, was het monumentale collectie van 100 statistische kaarten, Gesellschaft und Wirtschaft (1930).