Gele zeemeermin magneet

In folklore is een zeemeermin een aquatisch schepsel met de kop en het bovenlichaam van een mens van het vrouw en de staart van een vis[1]. Mermaids verschijnen in de folklore van vele culturen wereldwijd, waaronder Europa, Azië en Afrika. Zeemeerminningen worden soms geassocieerd met gevaarlijke gebeurtenissen zoals overstromingen, stormen, schipbreuken en verdrinkingen. In andere volkstradities (of soms binnen dezelfde tradities) kunnen ze welwillend of welwillend zijn, boonen besturen of verliefd worden op mensen. Het mannelijke equivalent van de zeemeermin is de man, ook een bekende figuur in folklore en heraldry. Hoewel tradities en waarnemingen van mannen minder gebruikelijk zijn dan die van zeemeerminnen, worden ze over het algemeen verondersteld samen te leven met hun tegenhangers in het vrouw. Het mannetje en het vrouw als geheel worden soms merfolk of mervolken genoemd. Het Westerne concept van zeemeerminnen als mooie, verleidelijke zangers kan beïnvloed zijn door de Sirenen van de Griekse mythologie, die oorspronkelijk halfvogelachtig waren, maar die in het Christelijke tijdperk als half-visser werden afgeschilderd. Historische verhalen over zeemaden, zoals die welke door Christoffel Columbus tijdens zijn onderzoek in de Caraïben zijn gemeld, kunnen zijn gezien als het gaat om het observeren van manatees of soortgelijke waterzoogdieren. Hoewel er geen bewijs is dat zeemeerminden buiten folklore bestaan, blijven de berichten over zeemeerminnende waarnemingen tot op de dag van het cadeau. Mermaids zijn de laatste eeuwen een populair onderwerp van kunst en literatuur geweest, zoals in het literaire sprookje "The Little Mermaid" van Hans Christelijk Andersen (1836). Ze zijn vervolgens afgebeeld in opera's, schilderijen, boeken, strips, animaties en live-actiefilms.