H. Petrus Faber (BK 051) Stropdas

Voor een man aan wie veel primeurs worden toegeschreven en die een van de drie medeoprichters was, is St. Peter Faber (1506-1546) buiten jezuïetische kringen niet erg bekend. Aanvankelijk was hij de enige kamergenoot van St. Franciscus Xaverius aan de Universiteit van Parijs. Later werden de mannen vergezeld door St. Ignatius van Loyola, een voormalige soldaat die vijftien jaar ouder was dan zij. St. Petrus was St. Ignatius' eerste rekruut voor zijn opkomende Societas Jesu (Jezuïeten) die de Geestelijke Oefeningen omarmde; St. Franciscus, die een academische carrière ambieerde, bleek moeilijker te overtuigen. St. Petrus was de eerste jezuïet priester, hij werd op 30 mei 1534 gewijd. Als zodanig vierde hij de Mis bij Monmartre in de ondergrondse Kapel van de Martelaren op 15 augustus later dat jaar, waarbij de eerste jezuïeten hun geloften aflegden. (Het is zijn rol als priester die in de afbeelding hier wordt benadrukt: St. Petrus is gekleed voor de Mis in een rode kazuifel en staat op het punt de Heilige Communie uit te delen. De gelaatstrekken van de Heilige komen overeen met hedendaagse portretten en zijn pose met verschillende gravures en schilderijen die het evenement memoreren.) Na Loyola zelf werd Faber beschouwd als de meest gerespecteerde van de vroege jezuïeten, vooral in spirituele aangelegenheden. Nadat de congregatie zes jaar later in 1540 ter beschikking van de paus was gesteld en haar Regel was bevestigd, trok St. Petrus onvermoeibaar te voet door Europa, waarbij hij predikte en onderwees in Italië, Duitsland, Portugal en Spanje - een soort 'thuis' missionaris. Zijn geschriften getuigen van een diepe toewijding aan de engelen en de heiligen. Neergehaald door een koorts en uitgeput door zijn arbeid stierf St. Petrus op 1 augustus 1546 in Rome, naar verluidt in de armen van St. Ignatius zelf. Op 17 december 2013 verklaarde paus Franciscus Petrus Faber tot heilige via een proces dat bekend staat als 'equipollente heiligverklaring', een proces dat afziet van standaardprocedures en -ceremonies in het geval van iemand die lang werd vereerd