H. Winifred van Wales (P 002) Mok

H. Winifred* is een 7e-eeuwse Welshe maagd en martelaar. Onderwezen in het geloof door haar oom H. Beuno Gasulsych, deed H. Winifred op jonge leeftijd een privé-gelofte van maagdelijkheid. Maar op een dag, terwijl haar ouders in de kerk waren, werd ze aangevallen door een teleurgestelde vrijer die haar op de vlucht voor zijn avances op de grond gooide met zijn paard. Hij sloeg haar hoofd af bij de trappen van de kerk waar haar oom de mis opdroeg. + In de kunst wordt H. Winifred geclassificeerd als een cephalophore [van het Grieks: κεφάλι (kefáli) = hoofd + φορέας (foréas) = drager], dat wil zeggen, ze is een heilige die onthoofd werd en haar eigen afgehakte hoofd draagt. H. Denis van Parijs is het archetype van deze groep. Er wordt gezegd dat hij, eenmaal onthoofd, 6 km liep van zijn executieplaats op Montmartre (Martelarenheuvel) naar de plek van zijn toekomstige kathedraal, terwijl hij zijn hoofd droeg en predikte. + Van de meer dan honderd cephalophoren zijn slechts enkele vrouwelijke heiligen. Als dat haar niet bijzonder genoeg maakt, dan dit: H. Winifred leefde nog 15 jaar door! Haar oom en geestelijk adviseur H. Beuno Gasulsych zette haar hoofd weer op haar schouders en ze leefde weer! + Op de plaats waar ze haar hoofd verloor, borrelde een bron uit de aarde. Deze werd bekend als H. Winifreds Bron. In de loop der eeuwen werd het een beroemde bedevaartsoord en genezingsplek met een grote kapel erboven. Tegenwoordig staat het bekend als “het Lourdes van Wales”. + Cephalophoren vormen een artistieke uitdaging. Er zijn verschillende opties afhankelijk van het medium, het aantal afgebeelde hoofden en of de hoofden een halo hebben of niet. Een heilige kan worden afgebeeld met een halo-loze nekstomp die een halo-loos hoofd vasthoudt. Dit is verreweg de favoriete keuze van de beeldhouwer—hoewel niet de enige. Er bestaat meer variatie in tweedimensionale kunstvormen. Hier heeft H. Winifred bijvoorbeeld een halo waar haar hoofd ooit zat en het hoofd dat ze draagt heeft er ook een. Een paar heiligen zijn zelfs “demi”-cephalophoren: ze dragen alleen de kronen van hun gedeeltelijk afgehakte hoofden. Maar dat is een verhaal voor een andere dag! + Zoals hierboven vermeld, leefde H. Winifred nog 15 jaar na haar onthoofding en herstel en verkreeg ze haar hartenwens. Tijdens deze tweede levensfase werd ze non, stichtte verschillende kloosters en diende als abdis. Hoewel ze later een natuurlijke dood stierf, wordt ze nog steeds als martelaar beschouwd. + H. Winifreds attributen omvatten het zwaard waarmee ze werd onthoofd, de bron die ontsprong waar haar hoofd terechtkwam (niet zichtbaar hier), haar religieuze kledij en—uiteraard—haar afgehakte hoofd. + H. Winifred is patrones van (Noord) Wales en wordt aangeroepen tegen ongewenste avances. + Feestdag: verplaatst naar 3 november omdat 2 november Allerzielen is + Afbeeldingscredit (P 002): Antique afbeelding van H. Winifred uit een laat-19e-eeuwse devotionele prent in chromoxylografie, oorspronkelijk uitgegeven door Friedrich Pustet, Regensburg, New York en Cincinnati. Uit de privécollectie van de ontwerper van religieuze ephemera. + *De “i”-s en “e”-s in H. Winifreds naam lijken bijna uitwisselbaar. Variant spellingswijzen zijn: Winfred, Winefred, Winfride, Wenefrida, enz. In feite hebben we variant spellingswijzen in hetzelfde document gezien! In het Welsh is haar naam Gwenffrewi of vaker Guinevere. Hier hebben we de meest gebruikte, moderne, Amerikaanse spelling van H. Winifreds naam aangenomen. + Afbeeldingscredit (Overzichtskaart van Wales): Afgeleid van een kaart in het publieke domein die het gebied van Wales toont in relatie tot Groot-Brittannië en Ierland, Wikimedia Commons.