Herfsten De Zon Tote Bag

Herfsten De Zon Vergeef me. Het zal niet meer gebeuren. Nu zou ik willen mediteren, mezelf verzamelen, vergeten: een vel van vergetelheid en eenzaamheid zijn. De wind zou nodig zijn geweest die de schalen van de herfst met geruchten en kleur verspreidt. De wind zou nodig geweest zijn. Ik spreek met nederigheid, met teleurstelling, dankbaarheid van hem die leefde van de aalmoezen van het leven. Met het verdriet van degenen die een slechte waarheid zoeken om op te leunen en te rusten. De almsgiving was prachtig - wezens, dromen, evenementen, liefdesvrij cadeau, want ik verdiende niets. En de waarheid! En de waarheid! Gezocht door klappen, in wezens, ze pijn doen en mij pijn doen; verdiept in de woorden; diep in de feiten gegraven - minimaal, gigantisch, wat maakt het uit: immers, niemand weet wat klein is en wat enorm is; groot kan een kers worden genoemd ('vandaag de kersenberg uit zichzelf', Ze vertelden me op een dag, en ik weet waarom het was), klein kan een herfst zijn, het universum en liefde. Ik was iets vergeten dat was gebeurd. Iets waar ik spijt van had of waar ik misschien opschepte. Iets dat anders had moeten zijn. Iets dat belangrijk was, want het hoorde bij mijn leven: het was mijn leven. (Vergeef me als ik mijn leven belangrijk vind: het is alles wat ik heb, wat ik had; een lange tijd geleden zou ik het in het donker hebben geleefd, zonder tong, zonder oren, zonder handen, hangend in de leegte, hopeloos.) Maar het is de geschiedenis gewist (nostalgie) en ik heb geen projecten voor morgen, ik denk zelfs niet dat May morgen bestaat (hoop). Ik loop door het cadeau en ik woon niet in het cadeau (volheid in pijn en vreugde). Ik lijk op een banneling die zelfs de naam van zijn land is vergeten, zijn precieze locatie, de wegen die ertoe leiden. Vergeef me dat ik de exacte locatie moet weten. Als ik weet waar ik het verloor, wil ik jullie mijn verbanning aanbieden. Wat het voor mij evenveel waard is als leven, wat het betekent. En dan, triest, maar vastberaden, vergeef me, zal ik je een leven aanbieden niet langer demonen of hallucinaties.