Kaart van de Britse eilanden 2 Sleutelhanger

Asset-ID: dv115043 / The Map House of London / Map of British Isles De Britse eilanden zijn een groep eilanden voor de noordwestkust van continentaal Europa, waaronder de eilanden van Groot-Brittannië en Ierland en meer dan zesduizend kleinere eilanden. Er zijn twee soevereine staten op de eilanden: het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (algemeen bekend als het Verenigd Koninkrijk) en de Republiek Ierland (officieel bekend als Ierland). De Britse eilanden omvatten ook drie afhankelijkheden van de Britse kroon: het eiland Man en traditioneel de Bailiwick of Jersey en de Bailiwick of Guernsey op de Kanaaleilanden , hoewel deze niet fysiek deel uitmaken van de archipel . De oudste stenen van de groep bevinden zich in het noordwesten van Schotland en Ierland en zijn 2.700 miljoen jaar oud. Tijdens de Siluriaanse periode hebben de noordwesterne regio's een botsing met het zuidoosten doorgemaakt, dat deel uitmaakte van een aparte landmassa op het vasteland. De topografie van de eilanden is naar mondiale maatstaven bescheiden van omvang. Ben Nevis stijgt tot een hoogte van slechts 1.344 meter (4.409 ft), Lough Neagh , die aanzienlijk groter is dan andere meren op de eilanden, beslaat 381 vierkante kilometer (147 vierkante meter). Het klimaat is gematigde zee, met zachte winters en warme zomers. De Noord-Atlantische drijfveer zorgt voor een aanzienlijke vochtigheid en verhoogt de temperaturen van 11 °C (20 °F) boven het mondiale gemiddelde voor de breedtegraad. Dit leidde tot een landschap dat lang werd gedomineerd door gematigd regenwoud, hoewel de meeste bosbedekking sindsdien door menselijke activiteit is ontruimd. De regio werd herbewoond na de laatste glaciale periode van Quaternary glaciation , door 12.000 BC in Groot-Brittannië en 8.000 BC in Ierland. Groot-Brittannië was destijds een schiereiland van het Europese continent waarvan Ierland was afgesneden om een eiland te vormen. De stammen Scoti (Ierland), Pictish (Noord-Groot-Brittannië) en Brythons (Zuid-Groot-Brittannië) bewonen de eilanden aan het begin van het eerste millennium AD. Een groot deel van het door Brythonic gecontroleerde Groot-Brittannië werd door het Romeinse Rijk overgenomen uit AD 43. De eerste Angelsaksen kwamen aan toen de Romeinse macht in de 5de eeuw afnam en uiteindelijk het grootste deel van wat nu Engeland is domineerde. De invasies van Viking begonnen in de 9de eeuw, gevolgd door meer permanente nederzettingen en politieke verandering, vooral in Engeland. De daaropvolgende overwinning van Norman in Engeland in 1066 en de latere gedeeltelijke verovering van Angevin in Ierland vanaf 1169 hebben geleid tot de oplegging van een nieuwe heersende elite in Norman in veel Groot-Brittannië en delen van Ierland. Door de late middeleeuwen werd Groot-Brittannië gescheiden in het Koninkrijk Engeland en Schotland , terwijl de controle in Ierland werd verschoven tussen Gaelic kingdoms , Hiberno-Norman lords en de Engelstalige overheersing van Ierland , al snel beperkt tot het Bord . De Unie van kronen van 1603, de wetten van Unie 1707 en de besluiten van Unie 1800 hebben geprobeerd Groot-Brittannië en Ierland te consolideren tot één enkele politieke eenheid, het Verenigd Koninkrijk, waarbij het eiland Man en de Kanaaleilanden nog steeds de kroonafhankelijkheden zijn. De uitbreiding van het Britse Rijk en de migratie na de Ierse Vrijheid van de Hongersnood en de Hooglanden heeft geleid tot de verspreiding van de bevolking en cultuur van de eilanden over de hele wereld en een snelle ontvolking van Ierland in de tweede helft van de 19de eeuw. Het grootste deel van Ierland is van het Verenigd Koninkrijk afgesneden na de Ierse onafhankelijkheidsoorlog en het daarop volgende Anglo-Iers Verdrag (1919-1922), waarbij zes landen in het Verenigd Koninkrijk als Noord-Ierland overblijven. De term British Isles is controversieel in Ierland, waar er bezwaren zijn tegen het gebruik ervan als gevolg van de associatie van het woord Brits met Ierland. De Ierse regering gebruikt de term niet en haar ambassade in Londen ontmoedigt het gebruik ervan. Als gevolg daarvan krijgen Groot-Brittannië en Ierland de voorkeur en wordt de Atlantische archipel in de academische wereld steeds meer voorgespiegeld, hoewel de Britse eilanden nog steeds vaak in dienst zijn. Deze pagina is niet verbonden met, of bekrachtigd door, iedereen verbonden aan het onderwerp.