Kleine muis magneet

Een muis, meermuizen, is een klein knaagdier. Het is bekend dat muizen een puntige snout hebben, kleine afgeronde oren, een lichaamslengte scaly tail en een hoge foksnelheid. De bekendste muissoort is de gewone huismuis (Mus musculus). Muizen zijn ook populair als huisdieren. Op sommige plaatsen zijn bepaalde soorten veldmuizen lokaal gebruikelijk. Het is bekend dat ze huizen binnenvallen voor voedsel en onderdak. House mouse (Mus musculus) Muizen worden ingedeeld in de orde Rodentia. Typische muizen worden ingedeeld in het genus Mus. Muizen worden typisch onderscheiden van ratten door hun grootte. Over het algemeen, wanneer iemand een kleiner muroïd knaagdier ontdekt, omvat zijn gemeenschappelijke naam de term muis. Als het groter is, omvat de naam de term rat. De gemeenschappelijke termen rat en muis zijn niet taxonomisch specifiek. De term muis beperkt zich niet tot bijvoorbeeld muizenleden, maar geldt ook voor soorten van andere geslachten zoals de hertenmuis, Peromyscus. Huishoudelijke muizen die als huisdier worden verkocht, verschillen vaak aanzienlijk van grootte ten opzichte van de gewone huismuis. Dit is toe te schrijven aan het fokken en aan verschillende omstandigheden in het wild. De bekendste stam van de muis is de witte laboratoriummuis. Het heeft meer uniforme kenmerken die geschikt zijn voor het gebruik ervan in onderzoek. Van katten, wilde honden, vossen, roofvogels, slangen en zelfs bepaalde soorten geleedpotigen is bekend dat zij zwaar op muizen preien. Desondanks blijven muizenpopulaties overvloedig. Door zijn opmerkelijke aanpasbaarheid aan vrijwel elke omgeving is de muis een van de meest succesvolle zoogdiergenera die vandaag de dag op aarde leeft. In bepaalde gevallen kan muizen als ongedierte worden beschouwd. Vermin is een belangrijke bron van schade aan de gewassen[1], aangezien bekend is dat deze schade structurele schade en verspreiding van de ziekte veroorzaken. Muizen verspreiden de ziekte via hun uitwerpselen en zijn vaak dragers van parasieten[2]. In Noord-Amerika is ademhalingsstof die in aanraking is gekomen met muizenuitwerpselen, in verband gebracht met het hantavirus, wat kan leiden tot het hantavirus pulmonair syndroom (HPS). Met name nachtelijke[3] dieren compenseren muizen hun slechte gezichtsvermogen met een scherp gehoorgevoel. Zij zijn afhankelijk van hun reukvermogen om voedsel te vinden en roofdieren te vermijden[4]. In het wild zijn muizen bekend om ingewikkelde boeien te bouwen. Deze burgen hebben lange ingangen en zijn uitgerust met vluchttunnels. In ten minste één soort is het architectonisch ontwerp van een begraafplaats een genetische eigenschap.