Kronen van Utah Koffiemok

De woestijnzon kroont je niet. Het bleekt je. De door de wind gebeeldhouwde canyons buigen niet. Ze staan in eeuwenoude stilte en meten je korte bezoek af tegen een miljoen jaar steen. Dit is koningschap van een andere soort. Het wordt niet gevonden in eerbied, maar in uithoudingsvermogen. Het is de kromgetrokken jeneverbes die aan een klif kleeft. De flits van een halsbandhagedis op gladde rots. De plotselinge, schokkende oase van een katoenboomgaard in een diepe rode canyon. Je heerst hier niet. Je krijgt een audiëntie. Een moment in de troonzaal van de tijd, onder een meedogenloze blauwe lucht. De parken - Arches, Zion, Canyonlands - zijn de burchten. Hun torens en bogen zijn de scepters. Je entreegeld wordt betaald in zweet, stof en ontzag. Kom nederig. Vertrek veranderd. De woestijn houdt zijn eigen stille heerschappij.