Mees Berkebier T-shirt

Op de voorkant, beelden van het etiket van de mythische, uit natuurlijke ingrediënten bestaande Mees Berkebier Cola, gebotteld in Willow, AK. Het toont de afbeelding van een mees op een berkentak. Tekst met de tekst MEES, UIT NATUURLIJKE INGREDIËNTEN, BERKEBIER, Gemaakt van vrij rondlopende berkenbomen" is ook te zien. Gelieve te recycleren. Op de achterkant is een fles Mees Berkebier gesuperponeerd op een afbeelding van de taiga (boreaal bos) en tekst waarin staat dat het "PERMAFROST Gekoeld" is. Geniet vandaag van een fles Mees Berkebier! Er zijn zeven soorten mezen in Noord-Amerika. Mezen worden op veel plaatsen op het continent aangetroffen, waaronder Alaska en het grootste deel van Canada. Ze worden ook aangetroffen op Prince Edward Island, Newfoundland, Nova Scotia, Queen Charlotte-eiland en Vancouver Island. Over het algemeen migreren ze niet. Om de paar jaar, wanneer de populaties groot zijn, kunnen vogels die in het afgelopen jaar zijn uitgekomen, "uitbarsten" (zich verspreiden) of in de herfst zuidwaarts trekken. Heb je je ooit afgevraagd hoe mezen, met een gewicht van ongeveer 12 gram en klein genoeg om in een menselijke hand te passen, de winter kunnen overleven? Ze hebben een hoog metabolisme en weinig lichaamsvet. Op koude winteravonden verlagen mezen hun lichaamstemperatuur tot wel 10–12 °C (van hun normale temperatuur van ongeveer 42 °C) om energie te besparen. Een dergelijk vermogen tot torpor is zeldzaam bij vogels (of wordt ten minste zelden bestudeerd). Hoewel dit contraproductief lijkt, vermindert “nachtelijke hypothermie” waarschijnlijk de energie-uitgaven met wel tien procent. Als de winter nadert, dalen de temperaturen en neemt het aanbod van insecten, bessen en zaden af. De vogels moeten overdag eten en voldoende vet opbouwen om 's nachts als warmte te worden gemetaboliseerd. Sommige studies suggereren dat mezen tot wel zestig procent van hun lichaamsgewicht in een dag kunnen aankomen om warm te blijven tijdens de lange winternacht. In extreem koude nachten gebruikt een mees bijna al zijn lichaamsvet om warm te blijven en vervangt het de volgende dag om de cyclus te herhalen. Om een voedselvoorraad te garanderen, zwerft de mees in de herfst door een territorium van tientallen vierkante kilometers, verzamelt hapjes voedsel en slaat ze op in honderden verstopplaatsen in bomen achter losse stukken schors, in korstmossen en andere caches. In de herfst groeit de hippocampus van de mees, het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor ruimtelijke organisatie en geheugen, met 30 procent. In de lente, wanneer de geheugenvereisten afnemen, krimpt de hippocampus van de mees terug tot zijn normale grootte. In de staten Alaska en Washington, en in delen van West-Canada, behoren Zwarte Mezen tot een aantal vogelsoorten die worden getroffen door een onbekende oorzaak die misvormingen aan de snavel veroorzaakt, wat stress kan veroorzaken bij de getroffen soorten door de voedingsmogelijkheden, het paren en de verzorging te belemmeren. Zwarte Mezen waren de eerste getroffen vogelsoort, waarbij de misvorming begin jaren negentig in Alaska begon, maar meer recentelijk is de misvorming waargenomen bij bijna 30 vogelsoorten in de getroffen gebieden, aldus het Alaska Science Center van de United States Geological Survey.