moderne hygiëne briefkaart

Ik nam poochie mee voor een klein wandje in het park, dat me een lange tijd kostte toen ik mijn weg rond de tenten, de beeltenissen, de posters en de schreeuwen van de bezette muur rondliep. Dat blokkeerde mijn gebruikelijke pad. Het duurde zo lang dat ik de openbare 'faciliteiten' moest gebruiken om te voorkomen dat ik me voor de media in de wereld in verlegenheid bracht. Ik neem aan dat ik het had kunnen afgeven als een avant-guarde stukje straattheater dat commentaar geeft op de cyclische natuur van het huidige, welig tierende consumentisme. De aardmetalen die aan één kant werden opgegraven, het afval dat aan de aarde werd teruggegeven..........hmmm, ik realiseerde me dat ik het niet echt had doordacht en vastbesloten had om het later te gooien. Hoe dan ook, ik duwde mijn weg naar de faciliteiten waar ik dit vreemde zicht zag. Iemand moet deze verontrustende nieuwe toiletborstels produceren; ik ben niet zeker van de ogen , ze leken me te volgen . Toch had ik een taak te doen en na een half uur van pogingen om het recht om de buis te forceren, slaagde ik erin het vast te zetten. Ik klom op de gootsteen, duwde het kleine raam open, sleepte poochie naar buiten door zijn lood en haastte me op mijn weg...