Paus St. Gregorius de Grote (M 067)

Op 3 september 590 werd een vijftiger benedictijnse monnik unaniem tot 64e paus gekozen. Hij zou bekend worden als paus St. Gregorius de Grote (c. 540-12 maart 604). Hier is St. Gregorius afgebeeld in formele pauselijke regalia—een gouden tiara met drievoudige kroon, een uitgebreid borstkruis en een paarsroze ‘mantum’ of lange koormantel met een goudkleurige voering over een witte, vloerlange linnen tuniek of albe. In zijn witgehandschoende handen houdt hij pen en boekrol. Een witte duif die de Heilige Geest vertegenwoordigt, fluistert in zijn oor en inspireert hem goddelijk tot zijn geschriften. De scène speelt zich af in een nis onder een licht spitsboogvormige stenen boog en tegen een groene en gouden brokaatgordijn dat aan een staaf hangt. Het geheel is bedoeld om op te roepen wat zijn secretaris St. Philippus de Diaken zag, die achter een dergelijk gordijn gluurde toen St. Gregorius herhaaldelijk lang pauzeerde tijdens het dicteren. De kunst vertegenwoordigt het incident niet per se; het combineert eerder verschillende ideeën tegelijk—de grandeur van het middeleeuwse pausdom, St. Gregorius' belangrijkheid als schrijver—hij is een van de Vier Grote Leraars van de Latijnse Kerk, en zijn wonderbaarlijke inspiratie. + Paus St. Gregorius is de patroonheilige van leraren en studenten, en musici en zangers (maar dat is een ander verhaal!). + Feest: 3 september + Beeldmateriaal (M 067): Antiek beeld van paus St. Gregorius de Grote van een devotieprent in chromolithografie ter herdenking van de 1300ste verjaardag van zijn aantreden tot het pausdom, oorspronkelijk uitgegeven door Nákl. Karla Šimka, Č[eské] Budějovice, (nu de) Tsjechische Republiek, 1890, uit de persoonlijke verzameling van de ontwerper van religieuze ephemera.