Romulus en Remus Theedoek

Rome is volgens de legende opgericht door een ferraal kind, Romulus. Hij was een van twee broers, volgens Roman Lore, die samen met zijn broer Remus door een dame-wolf werd opgevoed. Hij had zijn broer vermoord om de eerste koning van Rome te worden. Dit kleurrijke verhaal, dat weliswaar niet op veel feiten is gebaseerd, wijst op de agressiviteit en ambitie die het Romeinse Rijk kenmerkt. Uit de oprichting in 753 vóór Christus. langs de rivier de Tiber als klein dorpje door een groep bijtende Latins, waren ze op een weg van 1000 jaar naar grootsheid. Rome groeide gestaag door de nabijheid van een haven en door de vruchtbare landbouwgrond. In het begin werd Rome bestuurd door een monarchie gedurende de eerste 200 jaar van haar bestaan, maar uiteindelijk zouden ze er trots op zijn geregeerd te worden door hun Etruscaanse overheersers, die zich hadden opgeëist in de Romeinse monarchie toen Rome welvarend werd, en in 509 voor Christus. ze uit Rome hebben verdreven. Ze hebben een republikeinse vorm van bestuur ingesteld. In de komende 500 jaar slaagde de Republikeinse regering erin het gehele Italiaanse schiereiland onder haar bewind te verenigen. Ze zouden ook een groot deel van de oude mediterrane supermachten veroveren. Het was echter niet helemaal glad voor de Romeinen. In die tijd waren ze het slachtoffer geworden van invasies door verschillende barbaarse volken, evenals van de Carthaginiërs die hun aartsvijand zouden worden. De Romeinen hebben echter onvermijdelijk de overhand gekregen tegen alle komenden. Van de Carthaginiërs, de grootste vijand van Rome, hebben ze de vernietiging van dit eens machtige zeevarende land verergerd. Van de Grieken zouden ze cultuur en wetenschap winnen. Sterker nog, fluistering in het Grieks was een teken van een goede opvoeding van de hoogste klasse in de Romeinse samenleving. Van de Egyptenaren kregen ze de enorme landbouwmiddelen van de Nijl, en natuurlijk het land van al deze veroverde volkeren, de mensen zelf als slaven voor het Rijk. De Romeinen zouden een dictator of Caesar kiezen zoals ze door de Romeinen werden opgeroepen, in de tijd dat ze Rome moesten verdedigen. Het was dus onvermijdelijk dat ambitieuze Romeinen deze positie permanent zouden proberen te behouden. De eerste keizer van Rome zou Gaius Octavius zijn in 27 voor Christus. Hij zou in de tijd van Imperial Rome gaan zitten. De grootste export van Rome was het idee van Rome zelf, bijna iedereen wilde Roman zijn voor wat het vertegenwoordigde en wat ze ervan konden winnen. De macht en het grondgebied van Rome zouden tijdens de keizerlijke periode blijven groeien, maar het zou er ook toe leiden dat het Rijk in tweeën wordt gesplitst, het Oost- en het Westerne Romeinse Rijk. Dit werd veroorzaakt door de grote afstanden die defensieve krachten moesten afleggen vanwege de grote grens van Rome, en door de nieuwe conflicten tussen Rome en zijn barbaarse buren. Een van deze barbaarse volken, de Duitsers, zou de grootste wonden ooit toebrengen die het machtige Romeinse Rijk ooit te lijden heeft. Uiteindelijk zouden ze de mantel van het Rijk grijpen en zelfs de royal titles van de Romeinen aannemen. De Duitse titel van Kaiser en de Russische titel van Czar zijn beide afgeleid van de Romeinse titel van Caesar. Rome zou in eerste instantie het Christelijke geloof vervolgen, maar het zou wel zijn grootste kampioen worden. Tegen het einde van het Romeinse Rijk zou Rome het christendom tot zijn staatsgodsdienst maken en de papaciteit in het Westerne Romeinse Rijk vestigen. Na 476 Christus zou de geboorteplaats van het Romeinse Rijk op het Italiaanse schiereiland echter grotendeels onder buitenlandse controle staan. Het blijft zijn positie als centrum van het katholieke Christelijke geloof gebruiken om relevant te blijven. Deze periode zou het einde betekenen van het Romeinse Rijk als een samenhangend geheel. Een groot deel van Italië zou tot in het moderne tijdperk onder buitenlandse heerschappij blijven. Het Oost-Romeinse Rijk, dat meer Grieks was dan Romeinen, zou echter nog eens 1000 jaar na de herfst van het Westerne Romeinse Rijk doorgaan. Maar het zou ook herfst hebben als het werd overwonnen door mosliminvasies in de 15e eeuw. Terwijl het Romeinse Rijk al meer dan vijftien eeuwen voorbij was, zouden de overblijfselen van zijn rijk in de vorm van religie, en de herinneringen aan zijn glorieuze verleden nog steeds effect hebben en veel grote naties inspireren die zouden volgen. Het zou ook een periode van culturele opleving beleven tijdens de renaissance en Europa uit de donkere tijdperken halen. Terwijl het nooit zijn vroegere status als supermacht zou terugkrijgen, zou het uiteindelijk toch nog als centrum van cultuur en stijl opduiken op de dag van het cadeau.