St. Agnes van Rome (BK 006) Sleutelhanger

St. Agnes van Rome (gestorven in 305) was een mooie, hooggeplaatste, van jongs af aan christelijke maagd die werd gemarteld tijdens de laatste vervolging van de christenen, de Grote Vervolging door keizer Diocletianus. Slechts 12 of 13 jaar oud - zeer jong volgens de huidige normen, maar op huwbare leeftijd in het oude Rome - werd Agnes achterna gezeten door talrijke vrijers, waaronder de zoon van de gouverneur. Agnes wees hen af en hield vol: “Ik ben al beloofd aan de Heer van het Universum” en “Hij heeft mij als eerste gekozen en Hij zal mij hebben.” Haar afgewezen vrijers zochten haar vernederende dood. Uiteindelijk werd Agnes ter dood veroordeeld en onthoofd. Kerkvaders zoals de HH. Ambrosius en Hiëronymus zouden later in hun geschriften naar haar verwijzen als een model van gewijde maagdelijkheid en vrouwelijke kuisheid. + St. Agnes is een van slechts zeven vrouwen - meestal maagdelijke martelaren - die bij naam worden genoemd in het eerste eucharistische gebed van het Canon van de Mis. + In de kunst was St. Agnes een vroege ontvanger van een onderscheidend attribuut in niet-verhalende kunst, dat wil zeggen, een visuele identificatie in bijvoorbeeld portretkunst, afgeleid van het levensverhaal van de afgebeelde figuur. Het lam is Agnes' belangrijkste attribuut en is afgeleid van woordspelingen op haar naam. In het Grieks is Agnes Άγνη van agnos (αγνός), wat zuiver of kuis betekent; in het Latijn betekent agnus lam. Als alternatief, of daarnaast, is haar attribuut afgeleid van een visioen dat haar ouders acht dagen na haar martelaarschap hadden. In dit visioen werd Agnes, omringd door een menigte andere maagdelijke martelaren in het Paradijs, vergezeld door een lam, een plaatsvervanger voor Christus, die aan haar rechterzijde stond. St. Agnes is de enige van 22 maagden die in de 6e-eeuwse Byzantijnse mozaïeken op de noordelijke zijwand van de Basiliek van Sant'Apollinare Nuovo in Ravenna, Italië, naar een tronende Madonna en Kind lopen en visueel wordt onderscheiden door haar attribuut, haar lam. + Sinds de 16e eeuw worden twee lammeren door de paus gezegend op de feestdag van St. Agnes (21 januari). Nadat ze in de zomer geschoren zijn, wordt hun wol geweven tot pallia, de kerkelijke gewaden die de paus aan nieuw benoemde metropolitane aartsbisschoppen geeft als symbool van hun ambt. + Hoewel St. Agnes zelf het huwelijk afwees, is zij de patroonheilige van verloofde paren. Volgens het volksgeloof zal een ongehuwde vrouw die op 20 januari voor het slapengaan tot St. Agnes bidt, die nacht dromen van haar toekomstige echtgenoot. Deze overtuiging inspireerde het romantische vertelgedicht uit 1819, dat zich afspeelt in de Middeleeuwen en getiteld is “The Eve of St Agnes” van de Engelse dichter John Keats (1795-1821). Dit gedicht inspireerde op zijn beurt verschillende andere literaire en artistieke werken, waaronder het schilderij met dezelfde naam van de Engelse kunstenaar John Everett Millais (1829-1896) uit circa 1863. + Feestdag: 21 januari