Star en Crescent Briefkaart

Dit embleem, algemeen erkend als het symbool van het islamitische geloof, heeft zijn associatie met het geloof door vereniging verworven, in plaats van door opzet. Het ster- en halve symbool zelf is heel oud, teruggaand tot de vroege Sumeriaanse beschaving, waar het werd geassocieerd met de zon God en de maan Godin (een vroege verschijning dateert van 2100 BCE), en later met Goddessen Tanit en zelfs Diana. Het symbool bleef vrijwel voortdurend in gebruik en werd uiteindelijk aangenomen in de gevechtsnorm van de Ottomaanse dynastie, die voornamelijk verantwoordelijk is voor haar associatie met de islam. Aangezien de dynastie ook het politieke hoofd van het geloof was, was het onvermijdelijk dat hun symbool ook in verband zou worden gebracht met de islam. Er zij op gewezen dat een dergelijk symbool niet wordt genoemd in de Koran, het Heilige boek van de Islam, en dat er geen relatie is tussen de halve maan en de ster en de profeet (wiens vlag zwart en wit was, met de vermelding "Nasr um min Allah", "met de hulp van Allah").