Twee van Toverstaven Mok

Twee van Toverstaven is een van de meest verwarrende kaarten in het dek van Astore Faber, en terecht. Het symboliseert verwarring, besluiteloosheid, overweldiging en stagnatie. De kleipot, de toverstaven die aan elkaar vastzitten, de vreemde, betoverde figuur die op een clown lijkt — al deze symbolen dienen als herinnering aan de kwetsbaarheid van ons leven, steeds veranderende omstandigheden, de eeuwige cyclus van het universele bestaan, en de complexiteit van het navigeren door de onstabiele zeeën van het bestaan, wild versierd met parels van occasionele absurditeit. De kleuren vergroten deze betekenissen en openen het veld van interpretatie nog verder. Sommigen vinden dit verrassend, maar in Astore Faber's mythologische systeem is bruin een kleur van genezing — specifiek, de laatste fase van een genezingsproces. Oranje is een sociale kleur, de kleur van samenwerking en contact. Warm geel vertegenwoordigt sociaal georiënteerde ideeën, fantasieën en dromen. Wit is de afwezigheid van alle interpretatie, de duidelijkheid van intentie. Blauw weerspiegelt ideeën geïnspireerd door universele wijsheid. Warm aardse groen verbindt ons met de fysieke wereld, terwijl smaragdgroen onze poging uitdrukt om rechtvaardigheid en evenwicht te vinden. Samen geven de symbolische beelden en kleuren — in al hun ogenschijnlijke dwaasheid — aan dat keuze niet een enkele daad is, maar een vereniging van alle aspecten van onszelf en de wereld om ons heen.