Zong van Solomon Briefkaart

1 's Nachts zocht ik op mijn bed naar hem die mijn ziel liefheeft; ik zocht hem, maar ik vond hem niet. 2Ik zal nu opstaan en door de stad gaan in de straten, en op de brede wegen zal ik zoeken wie mijn ziel liefheeft; ik heb hem gezocht, maar ik heb hem niet gevonden. 3De wachters die door de stad trokken, vonden mij: tot wie heb ik gezegd: Ziet gij hem, die mijn ziel liefheeft? 4Het was maar een klein beetje dat ik van hen wegging, maar ik vond hem van wie mijn ziel houdt: ik hield hem vast en wilde hem niet laten gaan, totdat ik hem in het huis van mijn moeder had gebracht en in de kamer van haar die mij verwekte. 5Ik beveel u, o gij dochters van Jeruzalem, bij de rozen en bij de hoofden van het veld, dat gij niet opwekt, noch mijn liefde wekt, totdat hij behagen heeft. 6Wie is dit, die uit de woestijn komt als zuilen van rook, geparfumeerd met mirre en wierook, met alle poeder van de koopman? 7 Zie, zijn bed, dat van Salomo is; er zijn drie dappere mannen over hem, van de dappere Israëlieten. 8 Zij dragen allen zwaarden, omdat zij in de oorlog deskundig zijn: ieder man heeft zijn zwaard op zijn dij, uit vrees in de nacht. 9 Koning Salomo maakte zich een wagen van het hout van de Libanon. 10 Hij maakte de zilveren pilaren, de gouden onderkant, de paarse bedekking ervan, en het midden ervan werd met liefde geplaveid voor de kinderen van Jeruzalem. 11 Gaat heen, gij dochters van Sion, en ziet koning Salomo met de kroon, waarmee zijn moeder hem gekroond heeft op de dag van zijn echtgenoten, en op de dag van de blijdschap van zijn hart.